"ซานซาน!"
จีเฟิ่งซีหันกลับมา ดวงตาคู่นั้นใสกระจ่างพลันเผยอาการหลบเลี่ยง
ใบหน้างามถึงกับมีสีแดงระเรื่อขึ้นในตอนนั้น
ส่วนซานซานเมื่อเห็นว่าคุณหนูของตนกำลังมีอาการซาบซึ้ง รอยยิ้มก็ยิ่งเบ่งบานกว่าเดิม
หลายวันมานี้ จีเฟิ่งซีนอนไม่หลับทุกคืน จะมายืนตรงนี้มองท้องฟ้ายามค่ำคืน
ท่าทางที่เฝ้าคิดถึงชายคนรัก ใครก็ดูออก
"ซานซาน เธอว่า...เขาจะมาไหม?"
จีเฟิ่งซีมองออกไปนอกหน้าต่าง อดเอ่ยเสียงเบามิได้
ระหว่างที่พูด ในดวงตาก็ฉายแววความห่วงหาเต็มเปี่ยม
"คุณหนูวางใจเถอะ คุณชายต้องมาแน่!"
ซานซานพยักหน้า ใบหน้าเต็มไปด้วยความมั่นใจ
"แล้วเธอว่าเขาจะคว้าที่หนึ่งได้ไหม?"
เสียงของจีเฟิ่งซีดังขึ้นอีกครั้ง ใบหน้ามีความกังวลเล็กน้อย
เท่าที่นางรู้ ในตระกูลฉีเหมินมีอัจฉริยะหลายคนออกจากที่ฝึกแล้ว ครั้งนี้มีความเป็นไปได้สูงที่จะเข้าแข่ง
ถ้าหากที่หนึ่งถูกช่วงชิงไป...
นางไม่กล้าคิดเลย
ใบหน้าของซานซานมีรอยยิ้ม กล่าวว่า "คุณหนู ข้าเชื่อว่าคุณชายต้องคว้าที่หนึ่งได้แน่!"
จีเฟิ่งซีฟังที่ซานซานพูดแล้วก็รู้สึกเบาใจขึ้นบ้าง
แท้จริงช่วงนี้ นางถามซานซานสองคำถามนี้ไปหลายรอบแล้ว
แต่ทุกครั้งนางก็ยังอยากถาม
ซ้ำแล้วซ้ำเล่า...
บนใบหน้ามีแต่ความคาดหวังทั้งสิ้น
"นอนแล้ว!"
เสียงของจีเฟิ่งซีแฝงรอยยิ้ม เมื่อคำพูดจบลง ร่างบางก็หมุนตัวเดินไปยังเตียง อากาศยังคงมีเสียงลูกกระพรวนดังกังวานใสกังวาน...