“นั่งลงสิ!”
ซงหยานเฟิงพูดพลางนั่งลงที่โต๊ะตัวหนึ่ง แล้วผายมือให้เจียงเสี่ยวไป๋นั่งฝั่งตรงข้าม
เจียงเสี่ยวไป๋นั่งลงแล้ว สายตาของซงหยานเฟิงก็จ้องมองเขาอีกครั้ง ก่อนจะเอ่ยช้าๆ ว่า “เจียงเสี่ยวไป๋? ไม่ทราบว่าการมาที่นี่ของนายผ่านการอนุมัติจากสาขาสำนักเฉียนชิงหรือยัง?”
“ผ่านแล้ว!”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า พลางหยิบกล่องป้ายชื่อออกมา
ซงหยานเฟิงรับไปดู แน่ใจว่าไม่มีปัญหาอะไร จึงแตะที่โต๊ะ หน้าจอโปร่งใสก็เด้งขึ้นมา เขาเริ่มจัดการงานต่อ
ครู่หนึ่ง เสียงของซงหยานเฟิงก็ดังขึ้น “วางมือนายลงไป!”
พูดไปโต๊ะก็ปรากฏรอยตราประทับสองรอยขึ้นมา
เจียงเสี่ยวไป๋เห็นแล้วไม่ลังเล วางมือทั้งสองลงไป
ทันทีที่สัมผัส เขาก็รับรู้ถึงคลื่นพลังงาน ก่อนที่อักขระโบราณประหลาดจะหมุนวน แสงสีเหลืองหม่นลามพันรอบตัวเขา
“นายยังเป็นผู้ยุทธ์ไม่ถึงขั้นด้วยซ้ำ?”
ซงหยานเฟิงจ้องมองเจียงเสี่ยวไป๋ คิ้วขมวด น้ำเสียงยิ่งเย็นชาขึ้น
การเป็นผู้ยุทธ์ สิ่งแรกคือการรวมฐาน
รวมฐานแล้วถึงจะเป็นผู้ยุทธ์
นั่นคือผู้ยุทธ์ในขั้นเริ่มต้น
แต่จากการตรวจสอบ เขาพบว่าเจียงเสี่ยวไป๋ยังไม่มีการรวมฐานเลย
นั่นก็คือเป็นแค่ศิษย์ยุทธ์
อายุก็ไม่น้อยแล้ว พรสวรรค์แย่มาก!
“คนที่อยู่นอกเขตแดน ต้องรวมฐานสำเร็จแล้วเท่านั้น ถึงจะมายังเขตแดนในได้!”
ซงหยานเฟิงมองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยแววตาเย็นชากว่าเดิมอีก “ข้าสงสัยว่านายผ่านการทดสอบของสำนักมาได้ยังไง หรือใช้เส้น?”