"ท่านจะสมัครจริงหรือ?"
ซ่งหยานเฟิงได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ ก็อดตะลึงไม่ได้
"อืม!"
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า "ฉันว่าฉันเข้าร่วมได้นะ!"
พูดพลางเจียงเสี่ยวไป๋มองซ่งหยานเฟิงที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจอย่างสนใจ "ถ้าฉันเดาไม่ผิด สำนักศักดิ์สิทธิ์ที่คุณพูดถึงเมื่อกี้คงไม่ธรรมดาสินะ?"
เขาสังเกตได้ชัดเจน
ตอนซ่งหยานเฟิงพูดเรื่องก่อนหน้าไม่ได้แสดงอะไรออกมา
แต่ตอนพูดถึงสำนักศักดิ์สิทธิ์ เห็นได้ชัดว่ามีการเปลี่ยนแปลง
จากตรงนี้ก็ดูออกแล้วว่าสำนักศักดิ์สิทธิ์นั้นไม่ธรรมดา
เขาจำเป็นต้องใช้การเรียนรู้ไหม?
ไม่จำเป็น!
แต่ถ้าเข้าสำนักศักดิ์สิทธิ์แล้วจะเข้าหาราชวงศ์ได้ดีขึ้น เขาก็ยินดีอย่างมาก
ฐานะเทียนซือของเขาอาจใช้ได้ดี
แต่เขารู้ว่าการมีทางเลือกมากกว่า ยังไงก็ไม่ผิด
"สำนักศักดิ์สิทธิ์ไม่ธรรมดาอยู่แล้ว!"
ซ่งหยานเฟิงเอ่ย "ที่นั่นคือสถานที่ระดับสูงสุดของฝั่งพวกเรา!"
"อาจารย์ข้างในล้วนระดับจุนซือ ทั้งยังมีระดับเทียนซืออย่างท่านอยู่ด้วย แต่..."
พูดมาถึงตรงนี้ ซ่งหยานเฟิงกล่าวต่อ "แต่การเข้าสำนักศักดิ์สิทธิ์ยากมาก ปกติจะรับเฉพาะผู้มีพรสวรรค์ยอดเยี่ยมจากกลุ่มอำนาจใหญ่ แค่เมืองเอกแต่ละปีก็มีแค่สามโควตาเท่านั้น!"
สามป้ายชื่อของเมืองเอกกับสามป้ายชื่อของเมืองฉื่ออวิ๋นยังต่างกัน
เมืองฉื่ออวิ๋นมีคนแค่นี้เอง
แต่เมืองเอกเล่า?
ต้องเผชิญกับทั่วทั้งแดนตะวันออก
ที่นั่นอัจฉริยะมากมาย กว่าจะติดสามอันดับแรก แทบเหมือนปีนสวรรค์