"หนึ่งนี่คือจำนวนผู้ชมหรือเปล่า?"
เจียงเสี่ยวไป๋เองก็ประหลาดใจเล็กน้อย จากนั้นยิ้มแล้วพูดว่า "ดีนะ เริ่มต้นได้ดีทีเดียว!"
"ดีจริง ๆ!"
โหลวหยางถอนหายใจแล้วพูดว่า "ฉันจำได้ว่าตอนที่ฉันมีคนดูคนแรก ฉันลงทะเบียนมาได้ปีนึงแล้ว!"
นักล่าเงินรางวัลมีมากเกินไป
อยากจะโดดเด่นขึ้นมาจากพวกนี้ มันยากเกินไป!
เจียงเสี่ยวไป๋เพิ่งเริ่มก็มีคนดูแล้วหนึ่งคน ถือว่าหายาก!
เมื่อเห็นสีหน้าของโหลวหยาง เจียงเสี่ยวไป๋ก็หัวเราะ ดวงตาหรี่ลงแล้วพูดตรง ๆ ว่า "เป้าหมายของฉันคือ ทุกครั้งที่เริ่ม ต้องมีอย่างน้อยหนึ่งล้านคน!"
นี่คือเป้าหมายที่เขาตั้งไว้ให้ตัวเอง
"ฮ่าฮ่า!"
โหลวหยางได้ยินก็หัวเราะลั่นทันทีแล้วพูดว่า "ก็แค่คิดเอาน่ะ!"
หนึ่งล้าน?
แล้วยังทุกครั้งที่เริ่มอีก?
อย่ามาตลก!
ขนาดราชันย์ความนิยมในตอนนี้ก็ยังไม่ถึงมาตรฐานนั้นเลย
ถ้าเจียงเสี่ยวไป๋ทำได้จริง ๆ ก็เป็นระดับดาราของทั้งโลกตะวันออกแน่นอน
ไปที่ไหนก็เจอแฟน ๆ ของตัวเอง
"งั้นก็รอดูแล้วกัน!"
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มมุมปาก ขี้เกียจพูดอะไรมาก
เขาเชื่อว่าตัวเองทำได้
และตอนนี้ที่ห้องโถงลงทะเบียนนักล่า หญิงสาวที่ช่วยเจียงเสี่ยวไป๋ลงทะเบียนมีสีหน้าลำบากใจเล็กน้อย
เพราะจำนวนผู้ชมหนึ่งคนที่เจียงเสี่ยวไป๋พูดถึง ก็คือเธอเอง
แค่เธอไม่คิดว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะเอาเธอคนเดียวมาพูด
มองภาพมุมมองบุคคลที่หนึ่งบนจอ โดยเฉพาะตอนที่ได้ยินเป้าหมายล้านคนของเจียงเสี่ยวไป๋ หญิงสาวก็อดหัวเราะไม่ได้
ใช่แล้ว ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก
ส่ายหัวไปมา หญิงสาวกำลังจะปิดภาพ เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ก็ดังขึ้นกะทันหัน: "ไปอยู่ข้างหลังฉัน!"