"ลองดูหน่อยมั้ย?"
นักเรียนในห้องพอได้ยินคำพูดของเฟิ่งซี ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาพร้อมกัน
สายตาเหล่านั้นต่างพุ่งมาที่เจียงเสี่ยวไป๋
ความเก่งของเจียงเสี่ยวไป๋นั้น ทุกคนเห็นกับตากันมาก่อนแล้ว
ส่วนเฟิ่งซี พวกเขายังไม่เคยเห็นเธอลงมือเลยสักครั้ง
คราวนี้น่าจะได้เห็นกันสักที?
ทันใดนั้น ใบหน้าทุกคนก็เต็มไปด้วยความคาดหวัง
ถังหยางก็มองเจียงเสี่ยวไป๋แวบหนึ่ง
เขาคิดว่าสิ่งที่เฟิ่งซีพูดก็ไม่มีปัญหาอะไร
แต่...ถ้าจอมมารส่ายหน้าจริง นั่นก็อาจหมายความว่ามันมีปัญหาจริงๆ แล้วล่ะ
เจียงเสี่ยวไป๋กำลังจะปฏิเสธ เสียงนุ่มนวลนั้นก็ดังขึ้นอีกครั้ง: "ถ้าคุณใช้ข้ออ้างว่าชายหญิงไม่ควรถูกเนื้อต้องตัว ฉันว่ามันไม่จำเป็นเลย"
"แพทย์โบราณไม่มีการแบ่งแยกชายหญิง การประลอง...ก็เช่นกันไม่มีการแบ่งแยกชายหญิง!"
"ถ้าคุณอ้างว่ากลัวจะทำฉันบาดเจ็บ ก็ไม่จำเป็นอีกเช่นกัน! เราสามารถแค่ออกท่า ไม่ใช้แรง ถึงแม้ว่าจะใช้แรง คุณก็ไม่แน่ว่าจะสู้ฉันได้!"
"สุดท้าย คุณใช้การเห็นด้วยกับคำพูดของฉันมาเป็นข้ออ้าง ก็ไม่จำเป็นอีกเช่นกัน ความรู้มันเติบโตขึ้นจากการปฏิเสธและการยอมรับนั่นแหละ!"
ขณะพูด ดวงตาคู่นั้นที่ใสกระจ่างก็เต็มไปด้วยแววเฉลียวฉลาด มองเจียงเสี่ยวไป๋ที่กำลังเหม่อ แล้วเอ่ยเบาๆ ว่า "คุณคิดว่ายังไง?"
"เอ่อ..."
เจียงเสี่ยวไป๋ทำหน้าสุดจะบรรยาย
แล้วนี่จะให้เขาพูดอะไรอีกล่ะ?
คำพูดของผู้หญิงคนนี้ปิดทางหนีของเขาหมดทุกทางแล้ว
แถมตอนที่ปิดทาง ก็ยังไม่วายยั่วยุอีก
หึ หึ ผู้หญิงที่ฉลาดมาก