"ดี!"
เย่เหยียนระงับความตื่นเต้นในใจ สูดหายใจลึกแล้วพูดว่า "จุดประสงค์ของบุหนีอานที่นี่ง่ายมาก ก็คือเอาต้นกำเนิดกระดูกไป!"
"ต้นกำเนิดกระดูก?"
เจียงเสี่ยวไป๋นิ่งไปครู่หนึ่งก่อนพูดว่า "คุณหมายถึงพลังงานปฐมภูมิใช่ไหม?"
"อืม ใช่ แต่มันก็ไม่เหมือนกับพลังงานปฐมภูมิทั่วไป!"
เย่เหยียนพูดว่า "ต้นกำเนิดกระดูกนี้เป็นสิ่งที่ยอดฝีมือคนหนึ่งทิ้งไว้!"
"ไม่เข้าใจ!" เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหน้า
"เคยได้ยินคำว่าพระธาตุไหม?"
เย่เหยียนพูดว่า "หลังจากเผาศพแล้ว จะเหลือสิ่งที่เป็นเม็ดกลม ๆ นั่นคือพระธาตุกระดูก! ต้นกำเนิดกระดูกก็คือสิ่งที่เหลือหลังจากยอดฝีมือคนนั้นตาย ซึ่งบรรจุพลังงานอันทรงพลังไว้!"
"แต่พลังงานนี้น่าจะค่อย ๆ กลมกลืนไปกับธรรมชาติไม่ใช่เหรอ?"
เจียงเสี่ยวไป๋ถามด้วยความประหลาดใจ
"ตามทฤษฎีแล้วใช่!"
เย่เหยียนพูดว่า "แต่เมื่อยอดฝีมือมาถึงระดับหนึ่ง พลังงานจะฝังตัวอย่างสมบูรณ์ แม้จะสูญสลายไปบ้าง แต่ก็ช้ามาก มากจริง ๆ!"
"ก็เหมือนกับแสงวิญญาณ..."
เย่เหยียนอธิบายว่า "ซากศพที่ถูกทิ้งไว้ในธรรมชาติต้องใช้เวลานานมากกว่าจะปล่อยออกมา!"
"แล้วต้นกำเนิดกระดูกนี้มีความพิเศษอะไร?"
เจียงเสี่ยวไป๋ถามด้วยความสงสัย
"มี!"
เย่เหยียนพูดว่า "ข้อแรก ตัวต้นกำเนิดกระดูกเองหลอมรวมได้ดีกว่า ไม่ต้องเสี่ยงมาก! ข้อสอง ถ้าต้นกำเนิดกระดูกถึงระดับหนึ่ง จะทำให้คนเราผสานเข้ากับธรรมชาติได้สมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น!"