นั่นคือสตรีผู้หนึ่ง
ภาพเงานั้นงดงามยิ่ง!
กำลังถอดเสื้อผ้า
ผิวขาวเนียนผุดขึ้น งามหยด
สายตาเลื่อนขึ้น
เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกคอแห้งไปหมด
เป็นเธอ?
กงซินเยว่?
เจียงเสี่ยวไป๋ขยี้ตา พยายามมองให้ชัดกว่าเดิม
สุดท้ายเขาก็ชัวร์
เป็นผู้หญิงคนนั้นจริง ๆ
และตอนที่เขาเบิกตากว้าง กงซินเยว่ก็รู้สึกถึงความผิดปกติ คิ้วขมวดโดยไม่รู้ตัว
ดวงตาคู่หนึ่งมองไปยังฝั่งตรงข้าม
เธอรู้สึกว่ามีสายตาคู่หนึ่งจ้องมองมาทางเธอ
พลังจิตของเธอแข็งแกร่งมาก
ดังนั้นเธอจึงเชื่อสัญชาตญาณที่หกของตัวเอง
แต่ห้องที่อยู่ตรงข้ามตรงกับเธอ กลับมืดสนิท ไม่มีใครอยู่แน่ชัด
ถึงอย่างนั้น ด้วยความรู้สึกไม่สบายใจนี้ พลังจิตก็ไหวขึ้น ม่านหน้าต่างบานใหญ่ก็ปิดลงทั้งหมดในพริบตา
สายตาถูกบดบัง เจียงเสี่ยวไป๋จึงชักสายตากลับ
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
เดิมที เขายังคิดว่าพรุ่งนี้เช้าจะไปเดินดูที่สำนักยุทธเสียหน่อย
ดูท่าแล้ว…
จะไปหรือไม่ไป ถ้าบังเอิญเจอกับกงซินเยว่จะทำยังไง?
แต่พอนึกกลับไปอีกที
เขากลัวรึ?
หึ ตลกสิ!
ส่ายหน้าพรืดแล้ว เขาก็นอนแผ่อยู่บนเตียงอย่างสบายใจ
ว่าที่นอนพักก็ไม่เชิง เขาหยิบมือถือขึ้นมา โทรเป็นวิดีโอคอลหาเฉิงหยวิ่นเอง คุยกันสัพเพเหระ
กว่าจะวางสายก็ปาเข้าไปสามทุ่มกว่า
ทอดตามองวิวทะเลข้างนอก แล้วเขาก็หลับตาลง
เสียงของน้ำ เสียงของคลื่น
เสียงไวท์นอยซ์ที่ธรรมชาตินำพามานั้น ให้ความผ่อนคลายมาก
เขาค่อย ๆ เข้าสู่สภาวะมหัศจรรย์นั้นอีกครั้ง พลังจิตคึกคักมาก กระจายตัวออกไป