ปัง!
กล่องตกลงบนตัวเจียงเสี่ยวไป๋ในวินาทีนั้น และเปิดออกโดยตรง
มันคือเปลวไฟเส้นหนึ่ง
ใช่แล้ว ดูเผินๆ แล้วมันเล็กมาก เล็กกว่าปลายนิ้วก้อยเสียอีกครึ่งหนึ่ง
เปลวไฟนี้ มีสีที่ประหลาด คือสีขาวบริสุทธิ์
ถูกต้อง
ไม่ใช่แบบโปร่งแสง แต่เป็นสีขาวสัมบูรณ์
เมื่อมันปรากฏขึ้นกลางอากาศ อุณหภูมิก็พุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่ง
เจียงเสี่ยวไป๋สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ ในความรีบร้อน มือของเขาผลักอูชิงจู๋ไปทางแมวเก้าหาง และเขาก็รับเอาปลวไฟเส้นนั้นไว้เองโดยตรง
เมื่อสัมผัสกับผิวหนัง มันก็แทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของเขาทันที
ชั่วพริบตา ทุกที่ที่ปลวไฟเส้นนั้นผ่านไป ก็ละลายหมด
รวมถึงกระดูกของเขาด้วย
เจียงเสี่ยวไป๋เต็มไปด้วยความตกตะลึง
แค่ปลวไฟเส้นเดียว ทำไมถึงมีพลังที่น่ากลัวขนาดนี้?
"ฮ่าๆ!"
ชายวัยกลางคนเห็นสีหน้าตกใจของเจียงเสี่ยวไป๋ ในตอนนี้ก็ยิ้มเย็นชาเต็มหน้า
เปลวไฟนี้ช่างน่ากลัวเพียงใด เขาย่อมรู้ดี
ครั้งนี้เจียงเสี่ยวไป๋จะไม่ตายหรือ?
แต่ทว่า อีกครู่หนึ่ง เขาก็ชะงักไป
ใช่แล้ว เขาพบว่าสีหน้าตกใจของเจียงเสี่ยวไป๋หายไปอย่างรวดเร็ว กลับกลายเป็นความดีใจอย่างเหลือเชื่อ
หืม?
สีหน้าของชายวัยกลางคนเปลี่ยนไป
สีหน้าแบบนี้มันผิดปกติ!
ไม่นานเขาก็พบอะไรบางอย่าง
เห็นได้ว่าแผลที่ละลายของเจียงเสี่ยวไป๋เมื่อครู่ กลับสมานตัวอย่างรวดเร็วในเวลาเพียงไม่กี่วินาที
สิ่งที่ทำให้เขาแทบไม่อยากเชื่อก็ยังอยู่ข้างหลัง
พร้อมกับเสียงครืนหนึ่ง แท่นวิญญาณหนึ่งก็ลอยอยู่ตรงหน้าเจียงเสี่ยวไป๋
เมื่อแท่นวิญญาณนั้นปรากฏขึ้น ชายวัยกลางคนก็สัมผัสได้ถึงความหวาดหวั่นอย่างบอกไม่ถูก