"เส้าหนุ่ม!"
สือเซ่าอู่ก้าวออกจากห้องโถงสนามบิน ชายวัยกลางคนคนหนึ่งก็เดินเข้ามาหา
"คุณคือ?"
สือเซ่าอู่มองชายวัยกลางคนคนนั้น สีหน้าแวบผ่านความสงสัยเล็กน้อย
"ฉางคุน ผมเป็นคนของตระกูลฉาง ครอบครัวให้ผมมารับคุณครับ!"
ชายวัยกลางคนพูดพลางส่งสายตาเปี่ยมความเคารพ แต่หว่างคิ้วก็ยังเจือความสงสัยอยู่บ้าง
เพราะรอยฝ่ามือแดงฉานบนหน้าของสือเซ่าอู่ ดูแล้วแทบสะดุดตา
แต่เขาก็ไม่กล้าถามมาก
"โอ้!"
สือเซ่าอู่พยักหน้าเบา ๆ สายตามองมุ่งไปยังรถแท็กซี่ที่กำลังเคลื่อนห่างออกไป แววตายังคงฉายแววดุดัน
จากนั้นยกมือขึ้น ปลายนิ้วมีแมลงน้อยตัวหนึ่งกระพือปีกบินขึ้น
แต่ไม่นานนัก แมลงตัวนั้นก็ร่วงหล่นลงมา หลังกระพือปีกได้สองทีก็ร่วงสู่กลางมือของสือเซ่าอู่
สือเซ่าอู่ตะลึงงัน ค่อนข้างประหลาดใจ
ชายวัยกลางคนเห็นฉากนั้น สีหน้าก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
"ฮ่า ๆ คิดไม่ถึงว่าจะเจอคนไม่ธรรมดาเหมือนกันนี่นา!"
สือเซ่าอู่เผยรอยยิ้ม ลูบแก้มตัวเองอีกครั้ง พลางยิ้มกว้างขึ้นอย่างแพรวพราว
แต่ในเขตเจียงหลิงแห่งนี้ เขาคือผู้กำหนด!!
อีกด้านหนึ่ง ในรถแท็กซี่
เจียงเสี่ยวไป๋เปิดหน้าต่างโยนอะไรบางอย่างทิ้งไป
"อะไรน่ะ?"
ซูจิ่นอวี๋สังเกตเห็นท่าทางของเจียงเสี่ยวไป๋ รู้สึกสงสัย
"อ้อ แมลงน้อย!"
บนหน้าเจียงเสี่ยวไป๋มีรอยยิ้ม แต่ในใจกลับขมวดแน่น
เมื่อกี้ไม่ใช่แมลงธรรมดา แต่เป็นแมลงกู่ ซ่อนอยู่บนตัวของซูจิ่นอวี๋พอดี