"อะไรคือฉันน่ะ?"
เจียงเสี่ยวไป๋ค่อนข้างงุนงง
พนักงานด้านในกำลังจะพูด แต่จู่ๆ ก็นึกอะไรขึ้นได้ จึงกลืนคำพูดลงคอ แล้วเริ่มจัดการอะไรบางอย่างที่คอมพิวเตอร์
ครู่ต่อมา พนักงานคนนั้นก็ยื่นป้ายอีกชิ้นมาให้
"คุณครับ เนื่องจากคุณขึ้นอันดับหนึ่งของกระดานเสวียนเฉ่าแล้ว ป้ายเสวียนเฉ่าอันเดิมจึงถูกยกเลิก นี่คือป้ายคำสั่งสำนักของเขายาหวังซาน คุณใช้ป้ายนี้ไปที่เขายาหวังซานได้เลย!"
"โอ้?"
เจียงเสี่ยวไป๋มองป้ายนั้น เห็นว่าเป็นสีเงินทั้งแผ่น และด้านบนเขียนว่า "ขั้นต่ำ"
เขาจึงถามด้วยความสงสัยว่า "อันดับหนึ่งของคุณเนี่ย ได้แค่ป้ายคำสั่งสำนักขั้นต่ำเองเหรอ?"
พนักงานได้ยินก็รีบพยักหน้าอย่างกระอักกระอ่วน
ที่จริงป้ายของอันดับหนึ่งควรเป็นขั้นพิเศษสุด
แต่นี่เป็นคำสั่งจากเบื้องบน เธอก็ทำอะไรไม่ได้
"อืม..."
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้เซ้าซี้ถามต่อ แต่ถามว่า "แล้วผมไปช่วงเวลาไหนก็ได้เลยใช่ไหม?"
"อืม ตอนไหนก็ได้ค่ะ!"
พนักงานพยักหน้าอีกครั้ง
หัวใจของเจียงเสี่ยวไป๋เต้นเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว "แล้วขึ้นเขายาหวังซานยังไงครับ?"
"คุณใช้ป้ายนี้ไปที่เขาฉาวหวงด้านบนสุดได้เลย ที่นั่นมีช่องหนอนเคลื่อนย้ายพิเศษที่ไปยังภูเขาราชันยาได้โดยตรง!"
พนักงานอธิบาย "พอไปถึงแล้ว จะมีคนมาคอยนำทางหรือจัดตำแหน่งหน้าที่ให้คุณเอง!"
"โอเค ขอบคุณครับ!"
เจียงเสี่ยวไป๋กำป้ายแน่น สูดลมหายใจลึก แล้วหันหลังเดินออกมา