เวลาล่วงมาถึงสามทุ่ม
งานเลี้ยงเริ่มเลิกรา
ภายใต้การจัดเตรียมของตระกูลไป๋ฉือ แขกที่มาต่างทยอยเข้าพัก
ไป๋ฉือซิ่วจวิ้นจัดการเสร็จแล้ว ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ หยิบโทรศัพท์ออกจากตัว
หลังจากส่งคนไปรวบรวมข้อมูลพวกนั้นแล้ว กลับมาก็ไม่เห็นเจียงเสี่ยวไป๋แล้ว
ตอนนี้งานเลี้ยงเลิกแล้ว ดูสักหน่อยว่าเขาไปไหนดีกว่า
แต่ตอนที่เขากดโทรออก เสียงหัวเราะก็ดังขึ้น: "ตามหาฉันอยู่ล่ะสิ?"
ไป๋ฉือซิ่วจวิ้นหันไป พอเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ก็ชะงักไป
ถ้าแค่เจียงเสี่ยวไป๋คนเดียว เขาก็คงไม่ขนาดนี้
สาเหตุคือ เจียงเสี่ยวไป๋กำลังจูงมือหญิงสาวคนหนึ่งอยู่ และคนที่ถูกจูงก็คือไคตี้
ประมุขแห่งตระกูลตุนตั้น!
ไป๋ฉือซิ่วจวิ้นอึ้งตะลึง
ตอนนี้เขาดูเหมือนจะเข้าใจแล้วว่าทำไมตอนนั้นเจียงเสี่ยวไป๋ถึงถามถึงตระกูลตุนตั้น
ที่แท้ สองคนนี้ยังมีความสัมพันธ์เช่นนี้?
ครู่หนึ่ง ไป๋ฉือซิ่วจวิ้นจึงได้สติ แต่สีหน้ายังดูประหลาดเล็กน้อย สุดท้ายเอ่ยว่า: "คุณชายเจียง เดี๋ยวผมจัดที่พักให้ท่านนะครับ!"
"อืม ไปกันเถอะ!"
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า จูงไคตี้ออกไป
ระหว่างนั้น ไป๋ฉือซิ่วจวิ้นทำท่าอยากพูดแต่ก็หยุดไว้ สุดท้ายอดไม่ไหวเอ่ยว่า: "คุณชายเจียง ท่านกับประมุขแดนตัน..."
"รู้จักกันมานานแล้ว ฉันเป็นผู้ช่วยส่วนตัวของเธอ!"
เจียงเสี่ยวไป๋ตอบ
ไป๋ฉือซิ่วจวิ้นถึงจะเดาได้ แต่ตอนเจียงเสี่ยวไป๋พูดออกมาจริงๆ ก็ยังอดแปลกใจไม่ได้ แน่นอนยังมีความทอดถอนใจอยู่บ้าง
