“เอาล่ะ พวกคุณพักผ่อนเร็ว ๆ เถอะ!”
หลังจากคุยต่ออีกครึ่งชั่วโมง เจียงเสี่ยวไป๋ก็กังวลว่าดึกแล้วจะรบกวนการพักผ่อนของซูจิ่นอวี๋และคนอื่น ๆ จึงวางสายวิดีโอ
ตอนนั้นเองที่เขาหันไปมองเคที่ด้วยรอยยิ้ม “งั้นเรา…ก็พักผ่อนเร็ว ๆ เหมือนกัน?”
หัวใจของเคที่เต้นเร็วขึ้น ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ
เธอเพิ่งจะก้มลงสวมรองเท้าส้นสูง แต่ทั้งตัวก็ถูกเจียงเสี่ยวไป๋อุ้มขึ้นแล้วเดินออกไป
ยี่สิบนาทีต่อมา
หลังจากอาบน้ำเสร็จ ทั้งสองก็เข้าไปในห้องนอน
ตอนนี้เคที่สวมชุดนอนของเจียงเสี่ยวไป๋ ใส่แล้วรู้สึกเคอะเขินเล็กน้อย
แต่เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้คิดแบบนั้น
เขาจ้องมองเคที่ด้วยสายตาชื่นชมอย่างเต็มที่
เคที่ใส่แค่เสื้อตัวบนตัวเดียว ยาวลงมาถึงใต้ขาเล็กน้อย ทำให้รูปร่างยิ่งดูมีเสน่ห์
ความสง่างามแฝงด้วยความดิบเล็กน้อย
โดยเฉพาะเรียวขาอันเรียวงามสมส่วน มองแล้วแทบละสายตาไปไม่ได้
เคที่รับรู้ได้ถึงความร้อนแรงในแววตาของเจียงเสี่ยวไป๋ จึงเขินอายแล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุม
เจียงเสี่ยวไป๋เห็นดังนั้น จึงจำใจเบนสายตาออก ก่อนจะเดินไปอีกฝั่งของเตียง ขณะที่เขากำลังจะนั่งลง เคที่ก้มหน้าลง มือหิมะจับผ้าห่มไว้แน่น
“ไม่งั้น ฉันไปนอนอีกห้องดีไหม?” เจียงเสี่ยวไป๋เอ่ยขึ้น
“ไม่…ไม่ต้อง!”
เคที่รีบส่ายหน้า จากนั้นก็สังเกตเห็นแววตาขบขันของเจียงเสี่ยวไป๋ จึงรู้ตัวว่าถูกแกล้ง
“ฮ่า ๆ!”
เจียงเสี่ยวไป๋หัวเราะอย่างเบิกบาน ก่อนจะมุดตัวเข้าไปใต้ผ้าห่ม ซึ่งอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของเคที่