"เอาเป่ายิงฉุบอีกแล้วนะ? น่ารำคาญ!"
เจียงเสี่ยวไป๋มองออกไปข้างนอกจากชั้นสาม ก่อนจะละสายตากลับมา
ครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วกลับเข้าห้อง ค้นหาอะไรบางอย่าง ก่อนรอยยิ้มจะปรากฏ
กระดาษหนึ่งแผ่น ปากกาหนึ่งด้าม
เขียนประโยคหนึ่งลงไปตรง ๆ
"ห้องนี้ฉันจองแล้ว อย่ามากวน ไม่งั้นอัดแกกระเด็น!"
เพื่อให้เด่นชัดขึ้น เขาจงใจเขียนเส้นให้หนาขึ้นอีก แล้วแปะไว้หน้าประตู พร้อมกับปิดประตูด้วย
และในตอนนี้เอง ที่ชั้นหนึ่ง ชายนำสมัยและชายเบลเซอร์เดินเข้ามา สะบัดน้ำออกจากตัวก่อนจะจ้องมองไปที่ทั้งสามคน
แววตาของทั้งคู่ตอนนี้ดูค่อนข้างเคือง ๆ
ในที่สุดก็ถอนหายใจ แล้วนั่งลงบนโซฟาในห้องโถง
บรรยากาศค่อนข้างเงียบงัน
ตอนนั้นเอง เสียงของชายนำสมัยดังขึ้น: "โยวหลีล่ะ?"
"อัดจนสลบไปแล้ว น่าสมเพชกว่าพวกแกอีก!"
"ทำไมไม่บอก?"
"พวกแกก็ไม่ได้ถาม แล้วอีกอย่าง พวกเราก็แค่อยากดูพวกแกโดนอัดเฉย ๆ..."
"รอดูเถอะ ฉันสงสัยว่าไอ้หนุ่มนั่นจะอัดได้ทุกคนเลยรึเปล่า!"
"ใช่ ยังมีพวกตัวท็อประดับ SSS อีกหลายคนนะ!"
"ว่างก็ว่าง เล่นไพ่ แล้วดูการแสดงไป!"
"เออ..."
...
ยามราตรีมาเยือน
ทิวทัศน์ยามค่ำบนเกาะงดงามมาก
ใช่แล้ว เมื่อไม่มีมลภาวะทางแสงจากในเมือง ท้องฟ้าก็เริ่มเห็นดวงดาวรำไร
พนักงานเสิร์ฟของวิหารวิญญาณหลายคนเดินเข้ามา
สีหน้าของแต่ละคนค่อนข้างพิกล
ที่นี่มีระบบเทอร์มินัล
และเทอร์มินัลระบบแสดงว่า ตอนนี้บ้านหรูชั้นสามมีคนพักอยู่สองคน
ส่วนชั้นหนึ่งมีเพิ่มมาห้าคน