"พวกเราไปกันได้แล้ว!"
ส่งสายตาไปกับหนานเอียนที่เดินห่างออกไป เจียงเสี่ยวไป๋หันมามองจีเฟิ่งซีที่อยู่ข้างกาย แล้วยิ้มพลางเอ่ย "พาแกไปหาชิงจู๋กัน!"
"แล้ว... พาแกไปหอศักดิ์สิทธิ์ต่อ!"
พูดถึงตอนท้าย น้ำเสียงของเจียงเสี่ยวไป๋อ่อนโยนลง ภาพของซูจิ่นอวี๋ลอยเข้ามาในหัว
จีเฟิ่งซีได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ สีหน้าดีใจผุดขึ้นมาทันที พยักหน้าหนัก ๆ
แต่ในขณะที่ทั้งคู่กำลังจะจากไป ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากด้านนอกอีกครั้ง
เงยหน้าขึ้นไปมอง เห็นบรรพบุรุษแปดท่านที่เพิ่งเจอกันเมื่อวานเดินเข้ามาพร้อมกัน
บรรพบุรุษแปดท่านเห็นเจียงเสี่ยวไป๋สองคน ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเรื่องเมื่อวานหรือเปล่า สีหน้ายังมีแววเก้อเขิน แต่นอกจากความเก้อเขินแล้ว ยังมีความเคารพปนอยู่ด้วย
"คารวะท่านปราชญ์เซียน!"
แปดคนเอ่ยขึ้นพร้อมกันในตอนนี้
เจียงเสี่ยวไป๋ดูภายนอกอาจจะอายุน้อย แต่ฐานะปราชญ์เซียนวางอยู่ตรงนั้น
ดังนั้นแม้พวกเขาจะมีอาวุโสสูง ก็ควรคำนับหนึ่งครั้ง
เจียงเสี่ยวไป๋แปลกใจเล็กน้อย แต่ก็ทำใจได้อย่างรวดเร็ว ยิ้มบาง ๆ พลางเอ่ย "แปดท่านท่านผู้อาวุโสไม่ต้องเกรงใจ!"
เมื่อเสียงของเจียงเสี่ยวไป๋จบลง แปดคนก็ยืดตัวขึ้น ในเวลานี้บรรพบุรุษที่ทำหน้าที่เป็นนักปราชญ์ก็ไม่ปิดบังอะไร พูดตรง ๆ ว่า "เราอยากเชิญท่านปราชญ์เซียนเข้าร่วมการประชุมคัดเลือกของสี่ตระกูลใหญ่ของเรา!"
หลังจากการประชุมใหญ่เสร็จสิ้น ก็ถึงเวลายกย่องประธานสมาคมการค้า
ตระกูลที่ได้สืบทอดตำแหน่ง จะนำสมาคมจิงหงไปอีกห้าปีข้างหน้า
"เรื่องนี้..."
เจียงเสี่ยวไป๋ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายเอ่ย "เรื่องนี้พวกเราไม่เข้าร่วมดีกว่า แล้วก็เรื่องภายในตระกูลพวกท่าน ฉันก็ไม่สะดวกจะเข้าไปยุ่ง!"