"เกิดอะไรขึ้น"
จ๋ายเส้าสังเกตเห็นความผิดปกติของชายกลางคน จึงขมวดคิ้วถาม
"สายถูกตัดไปแล้ว เดี๋ยวผมลองโทรใหม่"
ระหว่างที่พูด ดวงตาของชายกลางคนก็ฉายแววเย็นชาและโกรธเกรี้ยว
หยวนหยุน แม้จะถูกย้ายมาจากเมืองเอก แต่ตำแหน่งของเธอก็เป็นแค่ผู้จัดการส่วนต้อนรับ
ส่วนเขาในฐานะผู้จัดการใหญ่ของโรงแรมนี้ ก่อนหน้านี้เวลาโทรหา หยวนหยุนเคยกล้าปฏิเสธสักครั้งไหน
ไม่คิดว่าครั้งนี้จะถูกตัดสายติดกันสองครั้ง
ตอนนี้เขาโทรไปเป็นครั้งที่สามแล้ว
แต่เมื่อโทรไปครั้งที่สาม ผลลัพธ์เดิมก็เกิดขึ้นอีก
เปรี๊ยะ!
เสียงใสกังวานดังขึ้น โทรศัพท์ที่ราวกับทำจากแก้วในมือของเขา ปรากฏรอยร้าวในทันที
"ยังตัดสายอีกเหรอ"
คิ้วของจ๋ายเส้าขมวดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
"คุณรอสักครู่ ผมจะไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น"
ชายกลางคนมีสีหน้าเย็นชา เดินตรงไปด้านนอก ดวงตาเต็มไปด้วยโทสะ
จ๋ายเส้ามองแผ่นหลังของชายกลางคน ขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วหันกลับมามอง "เฒ่าหนิว ท่านคิดว่าเจ้าของการประมูลจะเป็นใคร"
เมื่อสิ้นเสียง ชายชราที่อยู่ด้านหลังและไม่เคยปริปากเลย ค่อย ๆ เอ่ยขึ้น "พูดยาก แต่เจ้าของการประมูลคนนี้ไม่ง่ายแน่ อีกอย่าง..."
"อีกอย่าง ฉันรู้สึกว่าเจ้าของการประมูลเลือกเมืองเล็กชั้นสามแบบนี้ ต้องมีจุดประสงค์อะไรสักอย่าง"
"ฉันก็คิดแบบนั้น ไม่อย่างนั้นคงไม่เลือกเมืองเล็ก ๆ แบบนี้..."
จ๋ายเส้าหัวเราะเย็น "แต่ในเมื่อเขาเปิดประมูล ฉันก็จะต้องได้มันมาให้ได้"
พูดพลางหรี่ตาลง แววตาฉายความร้อนแรงอย่างแรงกล้า
ชายชรายืนอยู่ที่นั่น ไม่พูดอะไรอีก
ตอนนี้ที่ชั้นสอง โซนเครื่องป้องกัน
เจียงเสี่ยวไป๋ที่เพิ่งขึ้นมาด้วยลิฟต์แก้ว มองหยวนหยุนที่เก็บโทรศัพท์ แล้วพูดว่า "ถ้ามีธุระก็รับไปเลย ไม่เป็นไร"