“ลำบากท่านไป๋แล้ว!”
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มบางๆ
“ไม่ลำบาก บอกมาสิว่าแกมีข้อกำหนดอะไรไหม? เช่นระดับจำกัดผู้มาฟังบรรยาย?”
ท่านไป๋เอ่ยปากอีกครั้ง: “โดยทั่วไป ต้องเป็นระดับอาจารย์ผู้เชี่ยวชาญขึ้นไป!”
“ไม่ต้องจำกัด!”
เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหน้า
“ได้ วันนี้ข้าจะประกาศในสำนักให้!”
ท่านไป๋ตอบรับอีกครั้ง สายตามีแววประหลาด
สถานที่กำหนดที่ตระกูลเจียง!
นี่ดูน่าสนใจนะ...
วางสายโทรศัพท์แล้ว เจียงเสี่ยวไป๋มองไปที่ประมุขตระกูลเฒ่า: “แค่กำหนดเป็นสามวันต่อจากนี้ก็พอ!”
“สามวัน!”
ประมุขตระกูลเฒ่ายิ้มขึ้น: “ได้ ถ้างั้นสามวันนี้ ตระกูลจะเตรียมตัวให้ดี แล้วให้พวกตระกูลแพทย์เหล่านี้ได้เห็นว่าตระกูลเจียงของเราเป็นอย่างไร!”
พูดจบ ดวงตาของเขามีประกายวาวโรจน์
เจียงเสี่ยวไป๋ได้รับการประเมินเป็นเซียนครู และจะสอนในนามเซียนครู
เรื่องนี้ดำเนินไปอย่างชาญฉลาดมาก
แม้แต่เขายังเต็มไปด้วยความคาดหวัง
ในเวลาต่อมา ประมุขตระกูลเฒ่าพูดคุยเรื่องการเตรียมการสามวัน
และในระหว่างนี้ เสียงของแมวเก้าหางก็ดังขึ้น: “สามวันต่อจากนี้ คนที่มารวมตัวต้องเยอะแน่!”
“ตระกูลแพทย์ รวมถึงคนของสำนักเฉียนชิง... เจ้าเคยคิดไหม ถ้าเจ้าถูกเปิดเผยก่อนเวลา ถ้าไม่แพร่ออกไปก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าแพร่กระจายออกไป คนที่หมายหัวเจ้าคงไม่โผล่หน้าออกมาแล้ว!”
“ก็ให้มันโผล่หน้าออกมาเลยสิ!”
สายตาเจียงเสี่ยวไป๋นิ่งสงบขึ้นเล็กน้อย เงยหน้ามองประมุขตระกูลเฒ่าที่กำลังปรึกษาอยู่: “ข้ามีเรื่องจะพูดสักเรื่อง!”