"อืม งั้นวันนี้พอแค่นี้ก่อนนะ ขอบคุณทุก ๆ คนอีกครั้งที่ช่วยเมื่อกี้!"
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้น ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มจริงใจ
เมื่อสิ้นเสียง ซงหยานเฟิงเป็นคนแรกที่เลือกจากไป
แต่เมื่อเห็นร่างไร้วิญญาณของเถียนคังและฉานสยง รูม่านตาเขาก็อดหดตัวลงไม่ได้
ถูกพลังกระบี่ของท่านเซี่ยงโจมตีเข้าใส่โดยตรงจนสิ้นใจ
ไม่มีทางต่อต้านใด ๆ ได้เลยสักนิด
ส่ายหน้าไปมา ซงหยานเฟิงเดินจากไปทันที
ได้แต่โทษว่าสองคนนั้นโชคไม่ดี จะหาเรื่องใครก็ไม่หา ดันหาเรื่องท่านเทียนซือ?
พูดได้แค่ว่าทั้งคู่สมควรแล้ว
ส่วนจินเฉิง… ก็โชคไม่ดีพอตัวเหมือนกัน
หลังจากที่เขาพลางถอนใจพลางเดินจากไป สายตาของอิ่นตงไหลก็มองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ "น้องชาย เรื่องมันยังไงกันแน่!"
ใช่ ตอนนี้เขายังไม่ค่อยเข้าใจอยู่บ้าง
ไม่เข้าใจว่าทำไมซงหยานเฟิง ทังชิงฮุยถึงเรียกเจียงเสี่ยวไป๋ว่าท่านใต้เท้า
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ใช่เพิ่งมาจากต่างประเทศเมื่อหนึ่งสัปดาห์ก่อนหรอกหรือ?
ก่อนหน้านั้นต้องไม่รู้จักกันแน่
เมื่อคำพูดของเขาจบลง เจียงเสี่ยวไป๋กำลังจะพูดอะไร ทังชิงฮุยก็เอ่ยขึ้นมาข้าง ๆ เองว่า "ท่านอิ่น ท่านรู้จักนามของท่านใต้เท้าไหม?"
"หา? ไม่ใช่เจียงเสี่ยวไป๋หรอกหรือ?"
เสียงของอิ่นตงไหลดังขึ้น ทันทีที่พูดจบ สีหน้าอันชราภาพก็เปลี่ยนไปฉับพลัน รูม่านตาหดตัว ชี้ไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ "คุณ… คุณ… คุณคือซูเสี่ยวไป๋?"
"หืม?"
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินคำพูดของอิ่นตงไหล ก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ
โหลวหยางเองก็ตกใจเช่นกัน
ชื่อใหญ่นี้ที่เจียงเสี่ยวไป๋ลงทะเบียนไว้ ไม่ค่อยมีใครรู้จักเลยนะ
ท่านอิ่นรู้ได้ยังไง
ตอนนี้ เจียงเสี่ยวไป๋ถามข้อสงสัยของตนออกมา "โหลวหยาง นายเล่า ID ฉันให้ท่านอิ่นฟังหรือเปล่า?"