"ท่านอ๋องน้อย นี่ไม่ใช่ปัญหาเรื่องมีประสบการณ์หรือไม่มีประสบการณ์หรอกนะครับ!"
พอได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ หยางเหิงก็ยิ้มแห้งๆ กำลังจะพูดต่อ แต่เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ก็ดังขึ้นก่อน: "วางใจได้ ฉันมีความยับยั้งชั่งใจ!"
"ตอนนี้แกแค่บอกฉันว่าการแข่งขันจะเริ่มเมื่อไหร่ก็พอ!"
เจียงเสี่ยวไป๋พูดจบ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
เขารู้ดีว่าหยางเหิงเป็นห่วงอะไร ก็แค่กลัวว่าตอนนั้นเขาจะทำหน้าที่เป็นกรรมการแล้วทนความเงียบเหงาไม่ไหว แล้วไปก่อเรื่องอะไรขึ้นมา
แต่เขาจะเป็นคนแบบนั้นเหรอ?
เออ... จริงๆ ก็มีบ้างแหละ แต่ถ้าอีกฝ่ายไม่ทำเกินงามเกินไป เขาก็ยังอดทนไหว
ต่อให้อดทนไม่ไหวจริงๆ เขาก็จะจัดการเรื่องพวกนั้นให้เรียบร้อย ไม่ให้สร้างปัญหาเล็กๆ น้อยๆ ให้กับสำนักวิญญาณอาวุธของหยางเหิง
ส่วนหยางเหิงพอเห็นเจียงเสี่ยวไป๋พูดขนาดนั้นแล้ว ก็ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ ได้แต่สูดหายใจลึกๆ แล้วพูดว่า: "การแข่งขันชิงสี่แคว้น น่าจะเหลือเวลาอีกประมาณสองเดือน แต่รายละเอียดจริงๆ ต้องรอทางจงโจวประกาศอีกที!"
"ท่านอ๋องน้อยฝากเบอร์โทรมาไว้เบอร์หนึ่งเถอะครับ พอผมพาคนไปถึงจงโจวแล้ว จะได้ติดต่อท่านได้"
"ได้!"
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า แล้วหยิบโทรศัพท์ที่ตู้เทียนฉือให้เขาออกมา โทรหาหยางเหิงให้แล้ว ก็ถือว่าเป็นการฝากเบอร์ไว้
จากนั้นเขาก็คุยกับหยางเหิงอีกเล็กน้อย ก็เลือกที่จะลาก่อน พาเสี่ยวอีและเหรินจื่อหลินมุ่งหน้าไปทางโรงแรมเทียนเหมิน
พอมาถึงโรงแรมเทียนเหมิน ก็เที่ยงวันพอดี
"คุณเจียง!"
ในห้องโถง หยวนอวิ๋นกำลังทำงานต้อนรับที่ดูเรียบง่ายอยู่ที่นั่น