พื้นที่ตรงนี้เทียบกับห้องเมื่อกี้แล้ว ระดับความใหญ่เล็กพูดได้เลยว่าคนละโลก
มองออกไป สายตาเปิดโล่งสุด ๆ
สิ่งที่เห็นคือแท่นอะไรสักอย่างตั้งเรียงรายคล้ายปืนใหญ่
แต่มันก็ไม่เหมือนที่เขาเคยเห็นในทีวีเสียทีเดียว
รูปทรงแปลกตา ดูเก่าแก่โบราณ
ด้านบนสลักลวดลายเต็มไปหมด ให้ความรู้สึกลึกลับศักดิ์สิทธิ์
"นี่มันอะไรเนี่ย"
เจียงเสี่ยวไป๋งงสุด ๆ ลองนับดูคร่าว ๆ
จำนวนน่าตกใจ มีเป็นพันเครื่อง
ตอนนี้เขามาหยุดอยู่หน้าเครื่องหนึ่ง มองดูอย่างพินิจพิเคราะห์แล้วก็ไม่พบอะไรพิเศษ
ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาลองส่งพลังปราณเข้าไป พบว่าไม่มีปฏิกิริยา
แต่ตอนที่เขาส่งพลังวิญญาณเข้าไป ก็รู้สึกได้ทันทีว่าตัวเองเชื่อมต่อกับสิ่งนี้เข้าอย่างจัง
มันใช้ยังไง
หรือว่าจะยิงได้เหมือนปืนใหญ่
แค่คิดถึงตรงนี้ เขาก็รู้สึกถึงพลังงานมหาศาลพวยพุ่งออกมา หมุนวนก่อตัวเป็นพายุร้ายกาจ
ลวดลายบนปืนใหญ่สว่างวาบ แกนกลางปรากฏแสงเจิดจ้าขึ้นมาหนึ่งจุด
พอมันสว่างจ้าถึงขีดสุด เจียงเสี่ยวไป๋ก็หดม่านตาทันที
นั่นมันกลิ่นอายที่น่ากลัวมาก
ขนาดเขาเองยังรู้สึกสั่นสะท้าน ขณะที่มันรวมตัวกันก็พลันปะทุออกมาเป็นแรงสั่นสะเทือนรุนแรง พร้อมกับแรงถาโถมอย่างไม่น่าเชื่อที่ฉีกกระชากมิติทะลวงเข้ามา
ตู้ม!
พลันกวาดล้างทุกสิ่ง ขนาดทิศทางที่ถูกยิงโดนยังเกิดมิติบิดเบี้ยวอย่างน่าสะพรึงกลัว
ขอบเขตระดับนั้น เกินกว่าที่เขาจะจินตนาการได้
เจียงเสี่ยวไป๋สีหน้าเปลี่ยนไปมาก ตอนที่เขากำลังจะออกจากพื้นที่นี้ ก็พบว่ามันซ่อมแซมตัวเองขึ้นมา ไม่ถึงชั่วครู่ก็กลับเป็นปกติ