เสียงของวิญญาณมังกรเขียวที่เอ่ยว่ามันอ่อนแอเกินไป ทำให้ราชวงศ์หลิงเยวี่ยถึงกับชะงักไปเล็กน้อย
ปากเล็กๆ ใต้นั้นที่เบิกกว้างน่ามองจริงๆ
เมื่อตั้งสติได้ เธอก็อดไม่ได้ที่จะกระซิบเบาๆ ว่า "แค่นี้ยังเรียกว่าอ่อนแอ สมกับเป็นตระกูลมังกร สุดยอดจริงๆ!"
ถ้าให้เธอต้องเผชิญหน้ากับมันคนเดียว คงไม่สามารถจัดการได้ง่ายขนาดนี้แน่นอน
แต่คำพูดของเธอ เห็นทีจะถูกวิญญาณมังกรเขียวได้ยินเข้า มันจึงเอ่ยขึ้นว่า "พรสวรรค์ของข้าไม่ได้อยู่ที่การกลืนกินวิญญาณ แม้แต่ข้ายังรู้สึกว่าอ่อนแอ ถ้าเป็นนายของข้า วิญญาณปลอมๆ แบบนี้ ต่อให้แค่ปล่อยปราณออกมา ก็ทำให้มันหนีไม่รอด!"
พูดจบ วิญญาณมังกรเขียวก็เหลือบมองไปทางเจียงเสี่ยวไป๋
เจียงเสี่ยวไป๋หลอมรวมวิญญาณของฉีหลิน ฉีหลินนั้นธาตุทอง ซึ่งมีพลังในการปราบปรามที่น่ากลัวอยู่ในตัวอยู่แล้ว
นี่คือสาเหตุที่แม้แต่มังกรเขียว เสือขาว ซูเยวี่ย และเต่าดำ สี่วิญญาณศักดิ์สิทธิ์มารวมกัน ก็ยังไม่กล้าขัดขืน
ราชวงศ์หลิงเยวี่ยฟังแล้ว ดวงตาก็เบิกกว้างอย่างไม่อาจซ่อนความแปลกใจ มองไปทางเจียงเสี่ยวไป๋
เธอฟังออกว่า วิญญาณมังกรเขียวพูดจริงจัง
เจียงเสี่ยวไป๋สังเกตเห็นสายตาของราชวงศ์หลิงเยวี่ย จึงยิ้มบางๆ พลางพูดว่า "ก็ถือว่าใช้ได้อยู่!"
ตอนอยู่ในถ้ำหลิงจี้ เขาลองมาแล้ว
สำหรับวิญญาณปลอมๆ แบบนั้น มันค่อนข้างง่ายจริงๆ
ราชวงศ์หลิงเยวี่ยได้ยินเช่นนั้น สายตาก็มีแววประหลาด ก่อนจะเม้มปากยิ้มพลางพูดว่า "คุณเจียง ไม่ค่อยถ่อมตัวเลยนะคะ!"
"ฮ่าๆ!"
เจียงเสี่ยวไป๋ฟังแล้วก็อดหัวเราะอย่างเปิดเผยไม่ได้