"เดี๋ยวนี้เลยเหรอ?"
ถังหยางทำหน้าตกตะลึง "รีบขนาดนี้เลย?"
"ฉันว่าช่วงเย็นน่าจะดีกว่านะ? หรือบ่ายสี่ห้าโมงก็ยังได้"
ถังหยางกระแอม "เพราะตอนนี้มันเที่ยงวัน จะไปเยี่ยมบ้านคนอื่น ถ้าเกิด... เขาพักผ่อนอยู่ล่ะ?"
"งั้นเย็นก็ได้!"
เจียงเสี่ยวไป๋ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็พยักหน้า
ที่เขารีบร้อนขนาดนี้ก็มีเหตุผล
หลังจากการทดลองของคุณพ่อฮั่วเฉินเสร็จสิ้น พวกเขาก็จะกลับเยียนจิง
และเวลานั้นก็ไม่แน่นอน
อาจจะเสร็จภายในสองวันนี้ หรืออาจจะนานกว่านั้น
ดังนั้นเขาจึงต้องใช้เวลาที่มีอยู่ทำเรื่องต่างๆ ให้ได้มากที่สุด
ช่วงบ่าย เจียงเสี่ยวไป๋พาฮั่วเฉินและถังหยางมาที่คณะแพทย์แผนจีนปีสอง
คนสอนคือจีเฟิ่งซี
ระหว่างนั้นเจียงเสี่ยวไป๋ก็ตั้งใจฟังด้วย
ประมาณสี่โมงกว่า หลังจากจีเฟิ่งซีออกไปแล้ว เจียงเสี่ยวไป๋ก็พาถังหยางและฮั่วเฉินออกจากโรงเรียน
ตอนนั้นพวกเขาซื้อของขวัญติดไม้ติดมือก่อน จากนั้นถังหยางก็นำทางมุ่งหน้าไปยังตระกูลเหมย
ระหว่างทาง เจียงเสี่ยวไป๋สอบถามสถานการณ์ปัจจุบันของตระกูลเหมยจากถังหยาง
เหมยจิ้งยวนนอกจากเป็นประมุขตระกูลเหมยแล้ว ยังเป็นเจ้าสถาบันของสถาบันด้วย
และเหมยจิ้งยวนมีบุตรชายสองคน หลานชายสามคน
หลานชายคนโตก็เหมือนถังหยาง คือเข้าร่วมสำนักหลู่
อีกสองคนอายุน้อยกว่าเล็กน้อย ตอนนี้กำลังศึกษาอยู่ปีหนึ่งที่สถาบัน
นี่จึงเป็นเหตุผลที่เจียงเสี่ยวไป๋ไม่เคยเจอพวกเขา
นอกจากนี้ เหมยจิ้งยวนยังมีอาหญิงอีกคน
เมื่อถังหยางเอ่ยถึงอาหญิงของเหมยจิ้งยวน สีหน้าของเจียงเสี่ยวไป๋ก็เปลี่ยนไป