“ผู้จัดการ?”
หยวนหยุนนิ่งไปครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “นี่เลื่อนขั้นสูงเกินไปหรือเปล่า?”
เธอรู้ดีว่าผู้จัดการคนนี้คือการแต่งตั้งพิเศษจากสำนักงานใหญ่จงโจว มีอำนาจมากมายจนน่ากลัว
ไม่คิดเลยว่าวันหนึ่งตำแหน่งนี้จะตกมาอยู่กับเธอ
“แน่นอน เพราะยิ่งตำแหน่งสูงเท่าไหร่ ก็ยิ่งบริการได้ดียิ่งขึ้น!”
ชายชรายิ้มพลางพูดว่า “เรื่องนี้เธอไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม?”
“ฉัน...”
หยวนหยุนก้มหน้าคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ
...
อีกด้านหนึ่ง
เจียงเสี่ยวไป๋กับเสี่ยวอี้นั่งรถกลับมาที่สถาบัน แล้วเดินไปยังที่พักของตน
เมื่อมาถึงนอกลานบ้าน เจียงเสี่ยวไป๋ก็เห็นร่างหนึ่งยืนรออยู่แต่ไกล
คนคนนั้นไม่ใช่ใครอื่น คือไช่ฉี
ไช่ฉีอาจจะเห็นเขาและเสี่ยวอี้แล้ว จึงเดินเข้ามาพร้อมพูดว่า “พี่เจียง ในที่สุดนายก็กลับมา!”
ระหว่างพูดก็ดูเหมือนโล่งอกอย่างเห็นได้ชัด
เจียงเสี่ยวไป๋ฟังแล้วแสดงท่าทางประหลาดใจเล็กน้อย ก่อนจะนึกอะไรได้แล้วพูดว่า “ดูความจำฉันสิ ลืมนัดกับนายไปเลย!”
“ไม่เป็นไร!”
ไช่ฉีโบกมือแล้วมองเจียงเสี่ยวไป๋พลางพูดว่า “งั้น... ไม่รู้ว่าพี่เจียงคิดเรื่องนั้นได้ยังไงบ้าง?”
พูดจบ สีหน้าก็แสดงความคาดหวังออกมาอย่างชัดเจน
“ของที่นายพูด ฉันเตรียมไว้ครบแล้วใช่ไหม?”
เจียงเสี่ยวไป๋มองไช่ฉีแล้วถาม
“แน่นอน!”
ไช่ฉีพยักหน้า พลางแสดงความดีใจออกมาเล็กน้อย “หรือว่าพี่เจียงจะคิด...”