"คุณชายเจียง!"
ถงอี้เห็นเจียงเสี่ยวไป๋พุ่งเข้าไปตรงๆ ก็ถึงกับตะลึงอีกครั้ง
สัตว์อสูรตัวนี้ตัวโตเท่าภูเขา
ในอาณาเขตนี้ มันเป็นระดับราชันอย่างแน่นอน
เจียงเสี่ยวไป๋พุ่งเข้าไปแบบนี้ มันหุนหันพลันแล่นเกินไปหรือเปล่า?
กำลังยืนงงอยู่ว่าจะทำยังไงดี ก็มีพลังวิญญาณสายหนึ่งพัดเข้าหาเขาอย่างแรง พัดร่างเขาถอยออกไปอีกทาง
คนที่ทำทั้งหมดนี้ก็คือเจียงเสี่ยวไป๋
เขาไม่อยากให้การต่อสู้กับสัตว์อสูรตัวนี้ส่งผลกระทบต่อความปลอดภัยของถงอี้
"แกหาที่ตาย!"
สัตว์อสูรตัวเท่าภูเขานั้น เห็นเจียงเสี่ยวไป๋พุ่งเข้ามา สายตาที่เดิมทีฉงนก็เปลี่ยนเป็นดุร้ายในทันที
ที่มนุษย์สองคนเข้ามาในอาณาเขตของมันก็แล้วไป
ยังกล้าลงมืออีกเรอะ?
มันอารมณ์ร้อนขนาดนี้ ถ้าไม่กลืนสองคนนี้เข้าไป หน้าของมันจะไปไว้ไหน?
ในพริบตา มันก็คำรามออกมา คลื่นไฟพวยพุ่ง พัดกระหน่ำเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง
ตรงเข้าหาเจียงเสี่ยวไป๋
เจียงเสี่ยวไป๋ยกมุมปากขึ้น พื้นที่เริ่มกระเพื่อม เขาทะลุผ่านมาในชั่วพริบตา มาอยู่เหนือหัวสัตว์อสูรตัวนั้น
กับสัตว์อสูรระดับสูงแบบนี้ ถ้าจะพูดกันด้วยคำพูด มันไม่ work หรอก
จะใช้พลังไฟไปทำให้มันสำนึก?
อย่าล้อเล่น
ไม่ต้องพูดถึงว่าวิธีการเขาไม่รู้ ต่อให้รู้ เขาก็รู้ว่าสัตว์อสูรระดับนี้ ต่อให้ทำให้สำนึกก็ไม่สำเร็จหรอก
ดังนั้น นอกจากการต่อยให้มันยอม ถึงไม่มีทางอื่น
ในชั่วพริบตา ภายใต้แสงสีฟ้า ผีเสื้อน้ำแข็งก็ลอยขึ้น กางปีกทั้งสองออก พร้อมกับความหนาวเย็นที่ไม่มีที่สิ้นสุด
ถงอี้ตอนนี้อยู่ไกลมาก ยังสัมผัสได้ว่าอุณหภูมิรอบข้างลดลงอย่างรวดเร็ว