r />Z“ไม่ต้องขอบคุณหรอก!”
ไคตี้ส่ายหัว แต่ใบหน้าขาวสวยยังดูเขิน ๆ อยู่ ลังเลครู่หนึ่ง ก่อนเดินมาที่เตียง ก้มหน้าสักพัก แล้วเงยขึ้นมองเจียงเสี่ยวไป๋ “เรื่องท่านอา…”
“ผมทำเอง!”
เจียงเสี่ยวไป๋รับก่อนที่ไคตี้จะพูดจบ
เรื่องนี้ปิดไม่มิด
ตอนนี้ก็เป็นแบบนี้แล้ว ไม่จำเป็นต้องปิดบังไคตี้อีก
ไคตี้นิ่งไปครู่หนึ่ง “ทำไม?”
เจียงเสี่ยวไป๋สูดลมหายใจลึก มองไคตี้ด้วยแววตาจริงจัง “ท่านอาสองมีปัญหา ท่านอาคือคนที่สนับสนุนคุณต่างหาก! คุณอาจไม่เชื่อผม แต่ผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็น!”
“ฉันเชื่อคุณ!”
ไคตี้พูดสามคำนี้
จากการกระทำของท่านอาสองครั้งนี้ เผยพิรุธให้เห็นมากมาย
ถึงขั้นทำให้เธอรู้สึกถึงความแปลกแยกของซอล
เพราะความแตกต่างก่อนกับหลังมันมากเกินไป
อีกอย่าง แม้เธอจะรู้จักเจียงเสี่ยวไป๋ได้ไม่นาน แต่เธอกลับมีความรู้สึกไว้ใจเขาอย่างอธิบายไม่ถูก
เจียงเสี่ยวไป๋ชะงักไป ก่อนยิ้มออกมา “ขอบคุณที่ไว้ใจผมนะ แต่ขอเสื้อผ้าสักตัวได้ไหม ของผม เอ่อ ขาดวิ่นไปแล้ว…”
“รอสักครู่นะ!”
ไคตี้พูดพลางหันไปค้นในตู้ ไม่นานก็พบชุดที่ค่อนข้างหลวมอยู่ชุดหนึ่ง
ก่อนหน้านี้เธอปลอมตัวเป็นผู้ชาย เธอเลยมีเสื้อผ้าผู้ชายอยู่ที่นี่
แถมเสื้อผ้าผู้ชายพวกนี้ เพื่อปกปิดรูปร่าง ส่วนใหญ่เธอเลือกแบบหลวม ๆ ไว้