"เจียงเสี่ยวไป๋ล่ะ?"
ซอลถามกงซินเยว่ตรง ๆ น้ำเสียงหม่นหมอง
กงซินเยว่ฟังแล้วสีหน้าสงบ "เขาว่าบรรยากาศในห้องอึดอัด เลยออกไปข้างนอก!"
"มีอะไรหรือเปล่า?"
"งั้นเหรอ?"
ซอลฟังพลางแสงเย็นวาบ ขณะเตรียมพูดอะไรบางอย่าง เสียงฝีเท้ารีบร้อนก็ดังขึ้นที่ทางเดินอีกครั้ง เคทิพาม่อหลินมาจากข้างนอก
พอเข้ามา เคทิก็ขมวดคิ้ว "เกิดอะไรขึ้น?"
เธอถูกคนที่ออกตามสืบรบกวน สอบถามแล้วรู้ว่ามีคนแหกคุก เป็นห่วงเจียงเสี่ยวไป๋จึงรีบมา
ไม่คิดว่าท่านลุงของเธอจะอยู่ที่นี่ด้วย
"หัวหน้าเผ่า มาได้จังหวะพอดี!"
ซอลสูดลมหายใจลึก ระงับความร้อนรนในใจ กล่าวเย็นชา "มีคนพาตัวนักโทษ ซึ่งก็คือคุณอาชองท่านไป เจียงเสี่ยวไป๋ก็ไม่อยู่ตรงนี้พอดี ข้าสงสัยว่าเขาทำ!"
สิ้นเสียงซอล สีหน้าเคทิก็เปลี่ยนไป
ตอนนั้นเองเสียงของกงซินเยว่ก็ดังขึ้น ยังคงสงบ "ข้าบอกแล้ว เสี่ยวไป๋รู้สึกอึดอัด ก็แค่ออกไปเดินเล่นข้างนอก!"
"งั้นเหรอ!"
ซอลหัวเราะเย็น "มีเรื่องบังเอิญขนาดนี้ด้วย? แต่ไม่เป็นไร เพราะตอนข้ามา สั่งคนด้านล่างให้ตรวจสอบทั้งหมดแล้ว!"
"ดูซิว่าเจียงเสี่ยวไป๋เดินเล่นอยู่ข้างนอกหรือเปล่า!"
กงซินเยว่ขมวดคิ้ว
ไม่นานนัก เงาร่างหนึ่งเข้ามาจากข้างนอก สายตาจับที่ซอล "รายงานท่านผู้อาวุโสซอล ไม่พบบุคคลต้องสงสัยใด ๆ และไม่พบคนนอก!"