“อึก!”
ชายกลางคนกลืนน้ำลายแรง
ไม่กล้าชักช้า รีบประคองหญิงสาวให้ลุกขึ้น มองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยสีหน้าประหลาดใจ “จะ...คารวะท่านหมอขั้นห้า!”
เสียงของเขาติดอ่าง
“ขั้นห้า...”
หญิงสาวได้ยิน อ้าปากค้าง ตกตะลึง
เธอเคยคิดว่าเจียงเสี่ยวไป๋คงขั้นไม่ต่ำ
แต่นึกไม่ถึงว่าจะสูงถึงเพียงนี้
โหลวหยางเองก็มองเจียงเสี่ยวไป๋อย่างเหลือเชื่อ
หมอสำคัญแค่ไหนในแถบนี้ ใจของเขาก็ย่อมรู้ดี
มีคำกล่าวว่า
สมาคมหมอและสมาคมครูเกิดคู่กัน
หมายความว่าอะไร
แนวคิดนี้คืออะไร
ก็คือ ฐานะของหมอขั้นสูงนั้น ไม่ได้ด้อยไปกว่าสมาคมครูเลย
อึก...
ลูกกระเดือกของโหลวหยางขยับขนลุกซู่ขึ้นมาทันที
สองมือลูบแขนไปมาไม่หยุด
เจียงเสี่ยวไป๋
เขารู้จักสัตว์ประหลาดแบบไหนกันแน่
ฝีมือน่ากลัวยังไม่พอ
ข้างกายยังมีสัตว์อสูรที่ทำให้คนตกใจสลบ
นึกไม่ถึงจริงๆ
เจียงเสี่ยวไป๋เห็นทั้งสองเป็นเช่นนั้นก็รีบส่ายหน้า “อย่าเลย ผมไม่ใช่หมอฝั่งนี้ วิธีรักษาของผมคือเข็ม!
พูดพลางยกมือขึ้น เข็มวิญญาณหนึ่งเล่มหมุนวน
ภาพนี้ทำให้ชายกลางคนหัวชา เหงื่อเย็นไหลพราก ก้มตัวเก้าสิบองศา “คา...คารวะท่านหมอขั้นหก!”
เข็มวิญญาณนั้น มีเพียงผู้ขั้นหกขึ้นไปจึงใช้ได้
เจียงเสี่ยวไป๋ชะงัก งงเป็นไก่ตาแตก
“เฮ้ คุณดูให้ดี เข็มนะ แบบนี้ ไม่ใช่ตราประทับของพวกคุณ!”
เจียงเสี่ยวไป๋ยกมือ เข็มวิญญาณจำนวนมากลอยขึ้นพร้อมกัน
ยิ้มเจื่อนให้อีกฝ่ายดูชัดๆ