เอ่อ...
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินคำพูดของแมวเก้าหาง ก็ได้แต่ยิ้มแห้ง
เมื่อกี้ยังบอกว่าอาหารเย็นไว มาตอนนี้ก็ให้เป่าลมอีก
พอเขากำลังมองไปที่หวงหลิงเยว่เตรียมจะพูดอะไรบางอย่าง ก็เห็นว่าหวงหลิงเยว่คีบอาหารขึ้นมาจริง ๆ เป่าให้ แล้วยื่นมาตรงหน้าเขา
เจียงเสี่ยวไป๋นิ่งไปชั่วขณะ
"เสี่ยวไป๋จื่อ รีบกินสิ อร่อยมาก!"
เสียงของแมวเก้าหางดังขึ้นอย่างรวดเร็ว
เจียงเสี่ยวไป๋หน้าแดงเล็กน้อย สุดท้ายก็กินเข้าไป แล้วมองไปที่หวงหลิงเยว่แล้วพูดว่า "ขอบคุณ!"
พอถึงตอนนี้แมวเก้าหางก็กระโดดขึ้นไปบนไหล่ของหวงหลิงเยว่แล้วพูดว่า "นังตัวร้าย ฉันจะเอาแค่คำขอบคุณจากแกหรือไง ฉันอยากได้แกป้อนให้ฉันต่างหาก รีบ ๆ สิ รีบช่วยเป่าให้ฉันหน่อย ฉันรออยู่!"
หวงหลิงเยว่ได้ยินแล้วหน้าก็แดงก่ำไปหมด พอจะยกมือหยกขึ้นมา แมวเก้าหางก็หัวเราะเสียงดังแล้วกระโดดหนีไป
เจียงเสี่ยวไป๋ทำหน้าสุดจะระบม แต่ก็เพราะแมวเก้าหางมาวุ่นวายแบบนี้ ความอึดอัดก็ลดลงไปไม่น้อย พอดีเขาก็ใช้ตะเกียบตักอาหารให้หวงหลิงเยว่บ้าง
หวงหลิงเยว่หน้าซื่อ ๆ อ้าปากแดง ๆ กินเข้าไป
แต่พอกินเสร็จ เสียใจมาก ๆ ที่เขิน ก็เลยก้มหน้าลงตรง ๆ
ตอนนี้เจียงเสี่ยวไป๋ยกแก้วเหล้าขึ้นแล้วพูดว่า "ลองชิมเหล้าที่นี่ดูสิว่าอร่อยแค่ไหน!"
พูดไป ก็จิบไปหนึ่งอึก
พบว่ารสชาติหวาน ไม่มีความเผ็ดร้อนเลย เข้าปากนุ่มนวลมาก
เจียงเสี่ยวไป๋เลิกคิ้วขึ้น แล้วยกดื่มรวดเดียว "ใช้ได้เลย!"
รอให้ หวงหลิงเยว่ ได้ยิน ก็ยกขึ้นบ้าง และยกดื่มรวดเดียวในที่สุด แอลกอฮอล์ก็ออกฤทธิ์เร็วมาก หน้าแดงระเรื่ออีกครั้ง ภายใต้แสงจันทร์ยิ่งดูสวยกว่าเดิม