“เชิญพวกเราเหรอ”
หลินซืออวิ๋นรู้สึกไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่
ที่เจียงเสี่ยวไป๋บอกว่ารอคุยเรื่องสัญญา เธอไม่เคยคาดหวังเลย
ยิ่งคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้
ไม่คิดเลยว่าตอนนี้พวกเขาจะได้รับเชิญจริง ๆ
“ใช่”
ระหว่างที่หญิงสาวพูด สีหน้าก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจและพิกล
อย่าว่าแต่หลินซืออวิ๋นไม่เชื่อเลย ตัวเธอเองก็ไม่เชื่อเหมือนกัน
ตอนที่กลุ่มสุดท้ายที่มาเจรจาความร่วมมือออกไป เฉิงหยวิ่นหันมามองเธอแล้วพูดว่า “คนที่ยื่นเงื่อนไขผลิตภัณฑ์ความงามเป็นสองคนสุดท้ายเข้ามา…”
และตอนที่เธอออกมา ก็เห็นทั้งสองคนกำลังรออยู่พอดี
คิดว่ามั่นใจในผลลัพธ์หรือไง
แต่เงื่อนไขนั่นนะ… เธอที่ฟังอยู่ข้าง ๆ ยังรู้สึกว่ามันไม่ค่อยสมเหตุสมผลเลย
“ไปกันเถอะ”
เจียงเสี่ยวไป๋ลุกขึ้นยืน ดึงหลินซืออวิ๋นที่ยังมึนงงอยู่ให้เดินตามไป
ภายในห้องรับแขก เฉิงหยวิ่นนั่งอยู่บนโซฟาแล้ว
เมื่อทั้งสองคนเข้ามา เฉิงหยวิ่นก็สั่งให้หญิงสาวคนนั้นออกไป
“เชิญนั่งทั้งสองท่าน”
เฉิงหยวิ่นมองหลินซืออวิ๋นแล้วเชื้อเชิญ
“คุณเฉิง ไม่ทราบว่าคุณให้พวกเราเข้ามา…”
หลังจากนั่งลง หลินซืออวิ๋นยังดูเหมือนไม่รู้จะทำตัวอย่างไร
จะร่วมมือกันจริง ๆ เหรอ เธอยังไม่ค่อยเชื่อ
อาจจะเป็นเรื่องอื่นก็ได้
แต่ในขณะนั้นเอง เสียงยิ้มแย้มของเฉิงหยวิ่นก็ดังขึ้น “แน่นอนว่าคุยเรื่องร่วมมือกันไงคะ”
ระหว่างที่พูด เฉิงหยวิ่นเหลือบมองเจียงเสี่ยวไป๋แวบหนึ่ง แล้วพูดตรงประเด็นเลยว่า “เราเลือกเป็นพรีเซนเตอร์ให้ผลิตภัณฑ์ของคุณ”
หลินซืออวิ๋นตะลึง
รู้สึกเหมือนกำลังฝันอยู่ตอนนี้ สีหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
ให้เจียงเสี่ยวไป๋พูดถูกจริง ๆ เหรอ