"เธอนั่นแหละบ้า!"
หญิงสาวขมวดคิ้ว ทันทีที่สิ้นเสียง ก็ลงมืออีกครั้ง
ลมปราณนั่นยิ่งดุดันกว่าเดิม
ดูแล้วไม่มีท่าทีปรานีเลยแม้แต่น้อย
เจียงเสี่ยวไป๋ขมวดคิ้ว ร่างหลบหลีกพร้อมพูดว่า "ระเบียบวินัยขององค์กรพวกคุณดูจะไม่ค่อยสูงเท่าไหร่ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นฉันขอสั่งสอนพวกคุณแทนผู้บังคับบัญชาละกัน!"
"แกน่ะเหรอ?" เสียงหญิงสาวเย็นชา
"ใช่ ก็ฉันนี่แหละ!"
เจียงเสี่ยวไป๋พูดจบก็ขยับร่าง แบมือขวาออก พลังปราณระเบิดพุ่งทะลวงลมปราณนั้นตรงเข้าไปบีบคอหญิงสาว
"ความสามารถแค่นี้ เจ้ามีความหยิ่งมาจากไหนกัน?"
น้ำเสียงของเจียงเสี่ยวไป๋เย็นเยียบ
หญิงสาวอีกคนสีหน้าเปลี่ยนไป พุ่งเข้ามาทันที
เพี๊ยะ!
เสียงแหลมดังขึ้น หญิงสาวอีกคนเพิ่งจะประชิดตัว ก็รู้สึกเจ็บที่หน้า ร่างทั้งร่างถูกตบกระเด็นออกไป
ล้มลงกระแทกพื้นอย่างแรง
เฉิงหยวิ่นตอนนี้ดึงจูชางมาอยู่ด้านข้าง
สีหน้าเฉิงหยวิ่นดูสงบนิ่ง ส่วนดวงตาใสดุจน้ำของจูชางแทบจะเปล่งประกาย
แมนสุด ๆ
แมนระเบิด
ไอดอลก็คือไอดอล
ไม่ลงมือก็ไม่ลงมือ
แต่พอลงมือ ก็แสดงออกมาได้เหนือชั้นเช่นนี้
อีกอย่าง หล่อนก็ไม่ชอบสองคนนี้
เข้ามาก็ลงมือเลย น่ารังเกียจมาก
"ขอโทษด้วย มือหนักไปหน่อย!"
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้นในตอนนี้ "ฉันแค่อยากจะบอกพวกคุณว่า ต่อหน้าผู้แข็งแกร่งที่แท้จริงในยุทธภพวรยุทธ์โบราณ หน่วยพลังพิเศษของพวกคุณก็ใช่ว่าจะเทียบได้ เก็บความหยิ่งทะนงของตัวเองซะ เคารพคนอื่น ถึงจะได้รับความเคารพจากคนอื่น!"