เอ่อ...
พอได้ยินถังชิงเปลี่ยนจากดีใจ กลับมาเป็นโกรธอีกครั้ง
เจียงเสี่ยวไป๋ก็ชะงักไปจริงๆ
ความเร็วในการเปลี่ยนอารมณ์ เร็วเกินไปแล้วมั้ง?
เมื่อกี้ยังฟ้าใส ต่อไปก็ฝนตกหนักแล้ว
ผู้หญิง...
แต่จากตรงนี้ก็พอจะดูออก ถังชิงเริ่มเปลี่ยนไปกับเขาแล้วเหมือนกัน
แค่การเปลี่ยนแปลงของถังชิง ตัวเธอเองก็ยังรับไม่ได้เท่านั้นเอง
คิดได้แบบนั้น ใบหน้าของเจียงเสี่ยวไป๋ก็เผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย: "อืม ถูกไอ้สารเลวอย่างฉันแย่งไปแล้ว แล้วเธอบอกฉันได้ไหม... ว่าสิ่งนั้นคืออะไร?"
เขารู้ว่าของสิ่งนี้ไม่ธรรมดา
และจากท่าทีของถังชิงในตอนนี้ก็ยิ่งเห็นได้ชัดว่ามันไม่ธรรมดา
"ไม่ได้!"
เสียงของถังชิงเย็นชา: "เธอยังมีเรื่องอื่นอีกไหม? ถ้าไม่มี ฉันวางสาย!"
"เด็กเป็นยังไงบ้าง?"
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ฝืนถามอะไรอีก
อีกฝ่าย ถังชิงทำได้ขนาดนี้ ก็ถือว่าดีมากแล้ว
"สบายดี!"
เสียงของถังชิงดังขึ้น
"เปิดวิดีโอหน่อย ไม่ว่าอะไรกันใช่ไหม ฉันอยากเห็น..."
พูดจบ เขาก็เดินเข้าไปในห้องนอน เชื่อมต่อจอแสงตรงนั้น แล้วส่งวิดีโอไป
ผ่านไปสามสิบวินาที วิดีโอก็เชื่อมต่อสำเร็จ
สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าต่อตา คือใบหน้ารูปไข่ที่สวยมาก
มีความเย้ายวนโดยธรรมชาติ ถึงแม้ใบหน้านั้นจะเย็นชา แต่ก็ไม่อาจปกปิดความสูงส่งนั้นได้
เหนือความสูงส่งนั้น ยังมีความอ่อนโยนจางๆ อีก
แต่เขารู้ดี ความอ่อนโยนส่วนใหญ่นั้น มีไว้เพื่อเด็ก