"ผิดแล้ว! ผิดแล้ว! อย่าฆ่าข้า!"
มองดูแมวเก้าหางที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ มู่เหยาแทบจะเสียใจจนไส้ตาย
เพราะเมื่อครู่มันโดนแมวเก้าหางรุมซ้อมจนเกือบตายต่อเนื่องไปเต็ม 10 นาที ตอนนี้ตัวเองก็บาดเจ็บสาหัสเอาการ
แถมนี่ยังเพราะความสามารถฟื้นฟูตัวเองของมันไม่ธรรมดา
ไม่เช่นนั้นภายใน 10 นาทีนั้น มันคงตายไม่เป็นชิ้นดีแล้ว
การที่มันเอ่ยปากเองแบบนี้ เท่ากับทิ้งศักดิ์ศรีไว้ข้างทางจนหมดเปลือก
เพราะความตั้งใจฆ่าที่เยือกเย็นของแมวเก้าหางบอกมันชัดเจนว่า ถ้าไม่ขอชีวิตตอนนี้ มันอาจตายจริง ๆ
เมื่อมู่เหยาขอร้องขึ้นมา สายตาของผู้ฝึกฝนส่วนใหญ่ในเขตชั้นนอกก็ตกลงอยู่ที่ตัวเจียงเสี่ยวไป๋ทันที
แมวเก้าหางเป็นของเจียงเสี่ยวไป๋
เชื่อว่าแค่เจียงเสี่ยวไป๋พูดหนึ่งประโยค มู่เหยาก็จะรอดพ้นจากความตายได้
"นักเรียนหมี่เอิน!"
สายตาของผู่เลยก็มองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋เช่นกัน แล้วอดที่จะอยากห้ามปรามไม่ได้
ยังไงมู่เหยาก็เป็นสัตว์ปีศาจประจำสถาบัน และเป็นทรัพยากรสำคัญ
เพราะไม่ว่าใครสักคนจะเอาใจมันสำเร็จ นั่นก็คือกำลังรบขนาดมหึมา
แต่แค่เธอเพิ่งเปิดปาก คำที่เหลือก็ถูกเจียงเสี่ยวไป๋ขัดขึ้นมาเสียก่อน "ขอโทษนะ แต่เรื่องนี้ ฉันไม่อยากยุ่ง และก็จะไม่ยุ่ง!"
เสียงจางหายไป ผู่เลยก็อึ้งค้างไปเลย โดนประโยคนี้ของเจียงเสี่ยวไป๋ทำให้พูดอะไรไม่ออก
ส่วนนักเรียนที่อยู่ในที่นี้ต่างเปลี่ยนสีหน้าไปตาม ๆ กัน
ถ้าไม่สนจริง ๆ แบบนั้น มู่เหยาที่ติดอันดับสามจะต้องตายหรือเปล่า?
ระหว่างที่ทุกคนสีหน้าเปลี่ยนไปมา มองไปทางแมวเก้าหาง ก็เห็นดวงตาคู่นั้นแลบแสงดุดัน กรงเล็บถูกยกขึ้นแล้ว