"นี่คือด่านที่สาม?"
เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋เข้ามาในห้องที่สาม ก็พบว่าที่นี่มีมนุษย์สัมฤทธิ์เพียงตัวเดียว
มนุษย์สัมฤทธิ์ตัวนี้ยืนอยู่ตรงกลาง
และตรงข้ามมันมีวงกลมสีแดง พร้อมด้วยปุ่มสีแดงหนึ่งปุ่ม
ระหว่างที่เขาเดินเข้าไป ก็มองไปรอบ ๆ พบว่าเป็นกำแพงทั้งหมด
ด่านนี้ทดสอบอะไรกันแน่?
เมื่อเขาเดินไปถึงวงกลมสีแดงนั้น มนุษย์สัมฤทธิ์ก็เงยหน้าขึ้น เสียงแข็งกระด้างดังขึ้น: "ด่านนี้ ปริศนาอักษร! ตอบคำสำคัญออกมา กดตัวอักษรที่ตรงกันบนประตูหิน ก็สามารถเปิดประตูหินได้!"
เจียงเสี่ยวไป๋ตะลึงเล็กน้อย แล้วมองไปทางประตูหิน พบว่าบนประตูหินมีตัวอักษรนูนแน่นขนัด
ดูด้วยสายตาอย่างน้อยก็มีเป็นพันตัว
ระหว่างที่เขากำลังตกตะลึง เสียงของมนุษย์สัมฤทธิ์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง: "ห้ามตอบผิดแม้แต่ตัวเดียว ถ้าผิดหนึ่งตัว ฉันจะกดปุ่มฉุกเฉินให้เอง!"
ขณะที่เสียงของมนุษย์สัมฤทธิ์สิ้นสุดลง ก็มีเสียงดังครืดคราดดังขึ้น รอบกำแพงทั้งสี่ด้าน มีภาพวาดพู่กันห้าม้วนคลี่ออกมา
ข้างบนนั้นมีศิลปะการเขียนครบทั้งห้าแบบ
สิงซู อักษรไคซู่ อักษรลี่ซู อักษรเฉ่าซู อักษรจ้วนซู
และเขาดูออกว่า ทั้งหมดนี้เป็นลายมือเขียน
ตอนนี้ เขาเข้าใจแล้ว ว่ามันก็แค่การทายปริศนาอักษร แล้วหาตัวอักษรที่ตรงกัน แล้วกดบนประตู
มันจะยากอะไร?
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มออกมา แต่ในตอนนั้นเอง ทันใดนั้นลมปราณก็กวาดเข้าใส่ มนุษย์สัมฤทธิ์ตัวนั้นกลับชกหมัดตรงเข้ามาหาเขา
เฮ้ย!
เจียงเสี่ยวไป๋สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ร่างกายพลันเคลื่อนไหวทันที
เขาเข้าใจแล้ว มนุษย์สัมฤทธิ์ตัวนี้ยังจะมารบกวนเขาด้วย
และเขาพบว่ามนุษย์สัมฤทธิ์ตัวนี้คล่องแคล่วมากขึ้น เห็นได้ชัดว่าโครงสร้างกลไกละเอียดแม่นยำกว่า
เดิมทีแค่นี้ก็เกินพอแล้ว