“เอ่อ……
เมื่อได้ยินชาวต่างชาติพูดเรื่องจะลงมือกันเลยหรือเปล่า เจียงเสี่ยวไป๋ก็ตั้งความคิดไม่ทัน
และพอดีในขณะที่สมองของเขาหมุนรัวสุดกำลัง กำลังจะพูดอะไรสักอย่างนั้น เสียงของซัวโลก็ดังขึ้นก่อนข้าง ๆ “เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้ ยังไม่ต้องให้ท่านนายท่านลงมือเอง!”
พูดจบ ซัวโลก็ชี้คนสามคนแล้วสั่งว่า “พวกแกสามคน ตามฉันมา!”
พูดเสร็จ ซัวโลก็นำหน้าพุ่งออกไปทันที
เอ๊ะ……
เจียงเสี่ยวไป๋เห็นภาพนี้ก็อดรู้สึกเหลือบ่ากว่าศรัทธาไม่ได้
ส่วนแมวเก้าหางบนไหล่ของเขา ก็หัวเราะออกมาอีกครั้งจนได้
สุดยอดไปเลย
จริง ๆ มันเข้าใจนะว่าเจียงเสี่ยวไป๋ตั้งใจอะไร น่าจะอยากหาวิธีอะไรสักอย่าง ถือโอกาสแอบปล่อยหญิงสาวตะวันออกคนนั้นหนีไป
แต่ตอนนี้ซัวโลเป็นฝ่ายนำหน้า ก็ไม่อาจรู้ได้เลยว่าจะออกมาเป็นยังไง
เจียงเสี่ยวไป๋ยืนอยู่ตรงนั้น สายตาสั่นไหว ไม่ว่าจะผู้หญิงคนไหน คนคนนี้เด็ดขาดไม่มีสิทธิ์อยู่ที่นี่ต่อ ไม่อย่างนั้นตัวเขาเองจะโดนเปิดโปงง่าย ๆ แน่นอน
เวลาผ่านไปสักครู่ จากทิศทางถ้ำก็มีเสียงกระแทกโครมครามดังออกมา
ได้ยินเสียง 'เกรี้ยง' ดังขึ้น ร่างหนึ่งพุ่งออกมาจากในถ้ำ
สายตาเจียงเสี่ยวไป๋กวาดไปมอง พอเห็นร่างที่พุ่งออกมา เขาก็อึ้งไปชั่วขณะ
ไม่ใช่แค่เขาหรอก แมวเก้าหางบนไหล่กับหงส์ทองของเขาก็แสดงความประหลาดใจออกมาพร้อมกันในวินาทีนั้น
ปุ๊ก……
แมวเก้าหางมองร่างนั้น อดกลั้นหัวเราะไว้แล้วบอกว่า “เหมืองกันเลยนิ!”
“ใช่ใช่ ใช่!”
หงส์ทองก็รับปากตาม