"พวกนั้นทางตะวันตกมีฝีมือมากมาย และทักษะความสามารถก็ต่างจากพวกเราพอสมควร!"
ซูจิ้นหยูสัมผัสแก้มที่โดนเจียงเสี่ยวไป๋จูบไป พูดเสียงเบา: "พอไปถึงที่นั่นแล้ว นายต้องระวังตัวหน่อยนะ!"
ใช่แล้ว หากตัวตนของเจียงเสี่ยวไป๋เผยออกมาโดยไม่ตั้งใจละก็ สิ่งที่เขาจะต้องเจอคือการสกัดกั้นจากเหล่าผู้เก่งกาจทางตะวันตกทั้งหมด
อยากจะกลับมาก็จะยากเย็นแสนเข็ญ
"วางใจได้!"
เจียงเสี่ยวไป๋รับคำ
เขามีชุดศักดิ์สิทธิ์อยู่ อย่างน้อยลักษณะแบบตะวันตกก็ยังมีติดตัว
ส่วนเรื่องเข้าออกของชุดศักดิ์สิทธิ์ ก็ถือเสียว่าเป็นโอกาสที่ได้มาจากแดนวิญญาณ เรื่องนี้สำหรับเขาแล้ว ไม่ใช่ปัญหาใหญ่
"อ้อ ว่าแต่แดนวิญญาณเปิดที่ไหน?"
เจียงเสี่ยวไป๋ถามด้วยความสงสัย
"พอดีเลย อยู่ในแดนปีศาจนี่แหละ!"
เสียงของซูจิ้นหยูดังขึ้น: "เพราะแดนวิญญาณอยู่ในจุดเชื่อมต่อระหว่างแดนปีศาจกับทางตะวันตก!"
"หึ งั้นก็ถือว่าไปเส้นทางเดียวกันพอดี!"
เจียงเสี่ยวไป๋ฟังแล้ว ดวงตาทั้งสองข้างหรี่ลงเล็กน้อย
ครึ่งเดือนงั้นเหรอ?
เวลาขนาดนี้ สำหรับเขาแล้ว ทำอะไรได้หลายอย่างเลย
"อีกอย่าง ครึ่งเดือนก็แค่การคำนวณเวลาโดยประมาณ ยังไงก็ต้องดูความผันผวนของมิติเป็นหลัก อาจจะเร็วขึ้น หรืออาจจะช้าลงก็ได้ แต่จะต่างกันไม่มากนัก!"
ซูจิ้นหยูพูด: "เพราะงั้นพอกลับไปถึงแดนนี้ นายต้องวางแผนล่วงหน้าไว้ ส่วนพวกซือหยุนไม่ต้องห่วง อยู่ที่สำนักศักดิ์สิทธิ์นี้ ฉันจะดูแลพวกเขาเอง!"
เจียงเสี่ยวไป๋ฟังแล้วรับคำเบา ๆ โอบซูจิ้นหยูไว้ในอ้อมแขน ดื่มด่ำกับความสงบในยามนี้