“เราคุยกันข้างในเถอะ!”
เหลียนเติงไม่ได้พูดตรงๆ แต่ชวนเจียงเสี่ยวไป๋เข้าไปในห้องแทน
เมื่อนั่งลงในห้องรับแขกแล้ว เหลียนเติงมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดว่า “หลังจากประมุขตระกูลเข้าไปในแดนใน เธอไม่อยากให้ผู้ช่วยคนสนิทอย่างคุณตามเธอไม่ทัน เลยเข้าไปในแดนในเหมือนกัน!”
“ปกติเธอติดต่อกับทางตระกูลตลอด แต่ช่วงที่ผ่านมา การติดต่อกลับขาดหายไปกระทันหัน!”
พูดถึงตรงนี้ เสียงของเหลียนเติงหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อว่า “จากที่เราสืบมา ประมุขตระกูลถูกทางสภาวังศักดิ์สิทธิ์กักขังไว้ เพราะเธอทำร้ายผู้ใหญ่ท่านหนึ่งในสภาวังศักดิ์สิทธิ์!”
“แต่ผู้ช่วยคนสนิทไม่ต้องห่วงไป ด้วยอิทธิพลของตระกูลตันตุนของเรา สภาวังศักดิ์สิทธิ์คงไม่กล้าทำอะไรประมุขตระกูลไปมากกว่านี้ในตอนนี้หรอก!”
เหลียนเติงสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดว่า “เราจะรีบหาทางช่วยประมุขตระกูลออกมาให้ได้!”
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่พูดอะไรในตอนนี้ นั่งเงียบอยู่ตรงนั้น ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาก็เงยหน้าขึ้นมา มองเหลียนเติงอย่างตั้งใจแล้วพูดว่า “ผมคิดว่า...มันต้องมีเหตุผลอื่นแอบแฝงอยู่ใช่ไหม?”
เคทีปกติดี จะจู่ๆ ลงมือทำร้ายคนอื่นไปได้ยังไง
ต่อให้ทำร้ายคนจริง ก็ไม่ควรถึงขั้นถูกกักขัง เพราะยังไงเคทีก็เป็นประมุขตระกูลของตระกูลตันตุนนะ!
ดังนั้น ตรงนี้ต้องมีปัญหาอะไรแน่ๆ
เหลียนเติงชะงักไปเล็กน้อย ทำท่าอยากพูดแต่ก็ไม่พูดออกมา
“ลุงครับ ผมเป็นผู้ช่วยคนสนิท!”
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้น “และเคทีก็เป็นภรรยาของผม เพราะงั้นคุณ...อย่ามองผมเป็นคนนอกเลย!”