“โอ้?”
จ้งกวนได้ยินคำพูดของชายชุดคลุม ดวงตาคู่สวยเปล่งประกายเย็นเยียบ ก่อนจะส่ายหัวเบา ๆ แล้วกล่าวขึ้นว่า “เขาก็แข็งแกร่งจริง ๆ แต่น่าเสียดาย เจ้าไม่มีโอกาสได้สู้กับเขาหรอก!”
พูดจบ ความโหดร้ายในดวงตาของจ้งกวนก็ยิ่งทวีความเข้มข้นขึ้น
เขาเชื่อมั่นว่า แค่เปิดโปงเรื่องที่เจียงเสี่ยวไป๋แย่งดาบของเขาไป ทั้งสำนักหลิงซีต้งก็ต้องเอาเรื่องเจียงเสี่ยวไป๋แน่นอน
โดยเฉพาะต่อหน้าคนนอกมากมายขนาดนี้
เจียงเสี่ยวไป๋ต้องตายแน่ ๆ
และยังต้องตายอย่างทรมานที่สุดด้วย!
แต่ก็มีเพียงเท่านั้น ถึงจะทำให้เขาสะใจได้!
ชายชุดคลุมมีแววตาฉายแวววูบไหว คิดว่าจ้งกวนกำลังพูดถึงเรื่องอื่น จึงเอ่ยขึ้นอย่างเรียบเฉยว่า “วางใจได้ ถึงฉันจะอยากสู้กับเขามากแค่ไหน แต่ฉันรู้ ภารกิจของฉันสำคัญที่สุด!”
ชายชุดคลุมหันสายตาคมกริบไปยังดาบยักษ์ที่ทะยานสู่ฟ้า แล้วกล่าวต่อว่า “จิตวิญญาณแห่งดาบงั้นรึ? ในตระกูลของเราก็มีเหมือนกัน!”
จ้งกวนฟังคำพูดของชายชุดคลุมแล้ว ไม่ได้ตอบโต้อะไรอีก
ตระกูลกู่เจี้ยน
หนึ่งในตระกูลโบราณ ผู้ที่หลบซ่อนตัวอยู่ในโลกโบราณมาโดยตลอด แทบไม่ค่อยออกมาข้างนอก
เขานึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าฝั่งตะวันตกจะสามารถดึงตระกูลกู่เจี้ยนเข้ามาพัวพันได้ด้วย
แต่เพียงแค่บางส่วนของตระกูล หรือ... ทั้งตระกูลกันแน่?
ถ้าเป็นทั้งตระกูลล่ะก็ เรื่องนี้คงน่ากลัวไม่น้อย
ในตอนนี้ เจียงเสี่ยวไป๋ได้นั่งลงกับสำนักเสินฮั่วจงแล้ว
เพราะที่นั่งนั้นเรียงรายล้อมรอบดาบยักษ์ ดังนั้นไม่ว่าจะนั่งตรงไหน ก็ถือว่าเป็นบริเวณใจกลางได้ทั้งนั้น