"นายรู้จัก?"
เจียงเสี่ยวไป๋มองไปที่โหลวหยางแล้วถาม
และจากท่าทีของโหลวหยาง ดูเหมือนสวรรค์ปีศาจนี่จะไม่ธรรมดาเลย
"เคยได้ยิน!"
โหลวหยางกลืนน้ำลายแล้วพยักหน้า "เริ่มแรกสวรรค์ปีศาจเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่สี่สมาคมการค้าร่วมกันสร้างขึ้นมา!"
"จุดประสงค์ก็เพื่อสร้างเส้นทางเชื่อมกับชนเผ่าต่าง ๆ ในแดนปีศาจ แต่เมื่อเวลาผ่านไป สวรรค์ปีศาจก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง!"
โหลวหยางพูดต่อว่า "ที่นั่นวุ่นวายมาก ปีศาจมากมายหลายเผ่า ได้ยินว่าถ้าไปที่นั่น ถ้าไม่มีฝีมือก็ก้าวเดินลำบาก!"
"มีแค่สำนักและสถาบันเก่าแก่ทางฝั่งมนุษย์บางแห่งที่กล้าไปสร้างฐานที่นั่น ส่วนสำนักอื่นอย่าแม้แต่จะคิดเลย ปรับตัวเข้ากับที่นั่นไม่ได้!"
"งั้นเหรอ?"
เจียงเสี่ยวไป๋ประหลาดใจเล็กน้อย
"อืม!"
โหลวหยางพยักหน้าหนักแน่น "ไม่งั้นมันคงไม่ถูกเรียกว่าแดนต้องห้ามหรอก!"
พูดพลาง โหลวหยางก็มองไปที่เสี่ยวอีแล้วถามว่า "นายอยู่ส่วนไหนของสวรรค์ปีศาจ?"
"ฉันจำได้แค่ว่าสวรรค์ปีศาจ!"
เสี่ยวอีส่ายหน้า สีหน้าดูหงอยลงเล็กน้อย
"อะไรนะ สวรรค์ปีศาจนี่ใหญ่มากเหรอ?"
เจียงเสี่ยวไป๋ถาม
"ตอนแรกก็ไม่ได้ใหญ่อะไร แต่หลังจากพัฒนามา ตอนนี้พื้นที่ครอบคลุมก็ขยายไปมากแล้ว!"
โหลวหยางยิ้มเจื่อน "ข้างในแบ่งเขตชัดเจนมาก ถ้ารู้แค่ว่าเป็นสวรรค์ปีศาจละก็ อยากจะหาก็ไม่ง่ายแล้ว!"