"ใช่!"
เจียงเสี่ยวไป๋ฟังคำพูดของแมวเก้าหางแล้วหรี่ตาลงเล็กน้อย
แมวเก้าหางพูดถูก
หินวิญญาณสำหรับเขาในตอนนี้ก็เป็นแค่รายจ่ายอย่างหนึ่ง
แต่ที่มีเยอะขนาดนั้น ต่อให้ใช้กี่ชาติก็คงใช้ไม่หมด
ถ้าเจ้านี่เพิ่มพลังกายหยาบได้ ประโยชน์ก็จะมากขึ้นเยอะ
อาจช่วยให้พลังกายหยาบของเขาทะลวงขีดจำกัด แล้วเลื่อนขึ้นเป็นกู่หมานระดับห้าดาวก็ได้
ยิ่งคิด จิตใจเขาก็ยิ่งเต้นแรง
ในที่สุดพื้นที่คลื่นพลังก็กระเพื่อม
เจียงเสี่ยวไป๋หยิบหินวิญญาณขึ้นมาก้อนหนึ่ง พลางจ้องมอง ก่อนจะกระเถิบหัวขึ้นแล้วถามว่า "นี่มันแข็งมากหรือเปล่า"
"เสี่ยวอี ไปเอาน้ำมาให้คุณผู้ชายของเธอหน่อย!"
แมวเก้าหางหันไปพูดกับเสี่ยวอีที่อยู่ข้างๆ
"อ้อ..."
เสี่ยวอีพยักหน้าแล้วรีบออกไป
กลับเข้ามาก็ยกแก้วน้ำยื่นให้เจียงเสี่ยวไป๋
"ขอบคุณ!"
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า มองหินวิญญาณในมือแวบหนึ่ง ชักลังเล แล้ววางมันไว้ข้างปาก ลองกัดลงไปหนึ่งคำ
แก๊ง...
หินวิญญาณถูกเจียงเสี่ยวไป๋กัดออกมาเป็นชิ้นทันที
จากนั้นก็มีเสียงกรุบกรับ
"แม่เจ้าเอ๊ย เขี้ยวแกนี่มันดีซะยิ่งกว่าอะไรดีเลยนะ!"
แมวเก้าหางเห็นเจียงเสี่ยวไป๋กินแบบนั้นก็ร้องอุทาน
กู่หมาน
เจ๋งขนาดนี้เลยหรือ
เสี่ยวอีมองอยู่ข้างๆ ริมฝีปากสีแดงของเธอก็อ้าออกในตอนนั้น ดวงตาคู่งามก็เต็มไปด้วยความทึ่ง
ไม่นาน เจียงเสี่ยวไป๋ก็กลืนหินวิญญาณลงท้องไปหนึ่งก้อน
"เจ้าเสี่ยวไป๋ เป็นไงบ้าง"
เสียงแมวเก้าหางดังขึ้น