เสียงกริ่งเข้าเรียนดังขึ้น
เหล่านักเรียนที่มุงดูอยู่หันไปมองรอยยาวนั้นอีกครั้ง สบตากันพลางกวาดตามองทั้งสามคน ก่อนจะพากันเดินเข้าห้องเรียนไป
และเมื่อกลับมาถึงห้องเรียนแล้ว สายตาคู่นั้นก็พากันจ้องมองเจียงเสี่ยวไป๋ที่นั่งอยู่แถวหน้าสุดโดยมิได้นัดหมาย
คนคนนี้แข็งแกร่งยิ่งนัก
แข็งแกร่งจริง ๆ
อย่างน้อยก็สามารถเอาชนะพวกหัวกะทิปีสองได้ แต่คุณชายของทั้งสามคนนั้นร้ายกว่านั้นนัก
เจียงเสี่ยวไป๋เหยียบหน้าลูกน้องของอีกฝ่ายติดต่อกันถึงสามคนแบบนี้ เหตุที่ผูกใจเจ็บนี้คงไม่มีทางคลี่คลายลงได้ง่าย ๆ
หลังจากนี้ คนคนนั้นต้องหาเรื่องเจียงเสี่ยวไป๋แน่นอน
ถึงตอนนั้นทั้งสองจะปะทะกันออกมาเป็นประกายไฟแบบไหน ช่างน่ารอคอยเสียจริง
พวกเขาได้แต่หวังว่า เจียงเสี่ยวไป๋จะยื้อเวลาได้นานขึ้นอีกหน่อย
ทันใดนั้นประตูห้องเรียนถูกผลักออก ร่างของหญิงสาวก็เดินเข้ามา
ยังคงเป็นดวงตาคู่ใสกระจ่าง แต่ครั้งนี้ไม่ได้มองไปทางเจียงเสี่ยวไป๋แม้แต่น้อย เมื่อยืนอยู่บนแท่นบรรยายแล้ว เปิดซองเข็มเงินออกมา แล้วเริ่มทำการสอนต่อ
เจียงเสี่ยวไป๋ยืนฟังอยู่ตรงนั้น เดิมทีอยากช่วยผู้หญิงคนนี้สักหน่อย ให้สอนได้ละเอียดขึ้นอีกนิด
แต่คนเขากลับไม่ยอมทำตามที่ตนเสนอมาเลย
ดังนั้น เจียงเสี่ยวไป๋จึงไม่อยากเอาหน้าร้อนไปแนบหลังเย็น ปล่อยจิตให้ว่างเปล่า นั่งอยู่ที่นั่นโดยไม่คิดอะไรอีก
สำหรับคนที่มีพลังอ่านใจแล้ว
เขาได้ตั้งการ์ดไว้แล้ว
รักษาจิตใจให้ว่างเปล่าไว้คือถูกต้อง
เขาช่างไม่สนแล้ว แต่นักเรียนคนอื่น ๆ กลับมีสีหน้าประหลาดใจ
เนื้อหาของคาบนี้กับคาบก่อนแตกต่างกันมากเกินไปไม่ใช่หรือ
ราวกับว่าไม่ใช่คนคนเดียวกันเป็นคนสอน