"ประสบการณ์?"
จินเฟิงฟังแล้วรู้สึกงงเล็กน้อย
ประสบการณ์อะไรกัน
เจียงเสี่ยวไป๋นี่คิดอะไรอยู่?
แต่มันก็เชื่อว่าเจียงเสี่ยวไป๋คงไม่ทำร้ายแมวเก้าหางแน่
จึงไม่พูดอะไรอีก สายตาจ้องเขม็งไปที่...
เวลาผ่านไป
กระดูกสีทองนั้นค่อย ๆ หลอมรวมเข้ากับร่างของแมวเก้าหาง
ทันใดนั้นก็มีหมอกดำพวยพุ่งขึ้นมาจากพื้น ปกคลุมแมวเก้าหางไว้ทั้งตัว
"ฮึฮึ ตระกูลแมวเก้าหาง พวกเจ้าเป็นเครื่องนำโชคของข้าจริง ๆ!"
เสียงเย็นชานั้นดูเหมือนจะมั่นใจว่าเจียงเสี่ยวไป๋พวกนั้นหนีไม่พ้น จึงทุ่มความสนใจทั้งหมดไปที่แมวเก้าหาง
ฟังดูตื่นเต้นและเต็มไปด้วยความคาดหวัง
แต่ไม่รู้เลยว่า ตอนที่เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินประโยคนี้ ดวงตาของเขากลับแสดงความคาดหวังยิ่งกว่ามันเสียอีก
ถ้าเขาเดาไม่ผิด กระดูกของสัตว์อสูรตัวใหญ่ใต้เท้านี้ น่าจะเป็นซากกระดูกของบรรพบุรุษรุ่นที่สามของตระกูลแมวเก้าหาง
กระดูกสีทองนั้นก็น่าจะเป็นกระดูกบรรพบุรุษที่ตกทอดมา
เพียงแต่ถูกวิญญาณไร้ร่างที่ชื่อว่าชางข้านี้เข้าสิง
ผ่านการกัดเซาะเป็นเวลานาน ก็สามารถควบคุมได้
การปรับเปลี่ยนแมวเก้าหางในตอนนี้ ก็เพื่อจะหลุดพ้นจากสภาพวิญญาณไร้ร่าง
ทำไมเขาถึงบอกว่าตัวเองมีประสบการณ์
เพราะเขาเคยผ่านมันมา
ตอนที่สืบทอดพลังแห่งกู่หมานครั้งก่อน เขาเคยถูกวิญญาณตนหนึ่งชิงร่าง
ถ้าไม่ได้รับความช่วยเหลือจากวิญญาณตนนั้น ตอนนั้นเขาคงไม่ได้รับมรดกอย่างราบรื่นขนาดนั้น
"เฮ้! นายจะไม่ทำอะไรสักอย่างหน่อยเหรอ แมวเก้าหางมันจะตายอยู่แล้ว!"
เสียงของจินเฟิงร้อนรน