“ตกลง!”
คุณชายหัวได้ยินคำพูดของชายคนนั้นก็ยิ้มกว้างยิ่งกว่าเดิม
สายตาจับจ้องที่น้ำในแก้ว ดูเหมือนจะเคลิบเคลิ้มไปเล็กน้อย
ราวกับในน้ำนั้นสะท้อนภาพของหญิงสาวผมสีฟ้าคนนั้นออกมา
ก๊อก ๆ …
เสียงเคาะประตูดังขึ้น
“เข้ามา!”
ชายวัยกลางคนเงยหน้าขึ้นพูด
สิ้นเสียง ประตูห้องก็ถูกผลักเปิด ชาวต่างชาติผมทองคนหนึ่งเดินเข้ามา สายตาจับจ้องที่ชายอ้วนแล้วพูดว่า: “นายท่าน ทุกอย่างจัดการเรียบร้อยแล้ว!”
“อืม!”
ชายอ้วนพยักหน้ายิ้ม ๆ โบกมือแล้วให้ชาวต่างชาตินั้นออกไป
ตอนนั้นเองชายวัยกลางคนอ้วนท้วนก็พูดว่า: “คุณชายหัว งั้นคุณก็รออยู่ในเมืองนี้เถอะนะ ผมขอตัวก่อน มีอะไรก็ติดต่อผม!”
“ไปได้!”
คุณชายหัวพยักหน้า “เรื่องค่าจ้าง!”
“เรื่องนั้นคุณไม่ต้องกังวล คุณอาแกจัดการให้คุณได้แน่!”
พูดจบ ชายวัยกลางคนรูปร่างอ้วนท้วนก็ออกไป
คุณชายหัวมองชายวัยกลางคนออกไปแล้วก็เอ่ยปาก: “ผู้อาวุโสหวัง จริง ๆ แล้วผมไม่ค่อยชอบนิสัยของคนนี้เลย!”
“จะให้ผมไปฆ่าเขาให้ไหม?”
เสียงแหบแห้งดังขึ้น อวกาศสั่นไหวเป็นระลอกคลื่น ชายชราผมขาวคนหนึ่งปรากฏอยู่ข้างกายคุณชายหัว
“พอเถอะ คุณเป็นถึงยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ยุทธ์ปลาย มันก็ดูรังแกคนเกินไปไม่ใช่เหรอ?”
คุณชายหัวหัวเราะ “อีกอย่าง ถึงผมจะไม่ชอบ แต่ก็ต้องยอมรับว่าคนนี้ทำงานรอบคอบดีจริง ๆ!”
พูดจบ ถ้วยในมือเขาก็แตกออก ช่วงที่ยกมือขึ้น หอกยาวข้าง ๆ ก็พุ่งเข้ามาในมือ ยืดยาวขึ้นและมีประกายไฟฟ้าแลบปราด
“ครั้งนี้ฉันต้องกลายเป็นบุตรลำดับขั้นที่หนึ่งให้ได้!”