"เชิญทุกท่าน?"
ผู้อาวุโสของเผ่ากู่ฮว่าน มองดูผู้คนรอบข้างที่ตกตะลึง พลางส่ายหน้าถอนหายใจเบา ๆ
คนพวกนี้ตกตะลึง
แล้วเขาเล่า จะไม่ตกตะลึงได้อย่างไร?
เผ่าพันธุ์มากมายขนาดนี้มารวมตัวกัน ฉากแบบนี้ช่างยากที่จะได้เห็นจริง ๆ! ยากที่จะได้เห็นในรอบร้อยปี!
ที่ปรมาจารย์ของพวกเขาพูดไว้ไม่ผิด
ที่เจียงเสี่ยวไป๋จะรวบรวมโลกกู่ได้ เป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น!
"ไป รวมพลเผ่ากู่เหวิน!"
ปรมาจารย์ของเผ่ากู่เหวินลุกขึ้นยืนในตอนนี้ พลังอันน่าเกรงขามจำนวนมากพลุ่งพล่าน ดูแล้วตื่นเต้นไม่น้อย
การปราบทีละเผ่าแบบนี้ ให้ความรู้สึกโคตรจะสบายใจเลย
เมื่อเผ่ากู่เหวินนำหน้า เผ่าอื่น ๆ ก็ลุกขึ้นตามกันไปด้วย
และในขณะที่ทุกเผ่ากำลังติดตามผู้อาวุโสของเผ่ากู่ฮว่าน เคลื่อนขบวนอย่างยิ่งใหญ่ไปยังเผ่ากู่ฮว่าน บนเส้นทางที่มุ่งหน้าไปยังเผ่าไท่หลิง
หญิงชราคนหนึ่งอุ้มหญิงสาวคนหนึ่ง เดินไปข้างหน้า
ครู่หนึ่ง หญิงชราก็หยุดก้าวเท้าลง จ้องมองร่างในอ้อมแขนของตน
"เอ๊ะ คุณหนูหนานหยาน คุณตื่นแล้วหรือ!"
หญิงชราสังเกตเห็นหนานหยานลืมตาขึ้น พลางพูดไปด้วย และวางเธอลง
"คุณยายฉิน?"
หนานหยานจำหญิงชราได้ เห็นนางพาตัวเองมา ก็อดแปลกใจไม่ได้
แต่ไม่นาน เธอก็สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมรอบข้าง รู้สึกเหม่อลอยอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็นึกอะไรขึ้นได้
เห็นเพียงสองมือกำแน่น ระหว่างคิ้วเต็มไปด้วยความเย็นชา กัดฟันกรามมองหญิงชราแล้วพูดว่า "คุณยายฉิน ไอ้สารเลวนั่นอยู่ไหน?"