"แกะสังหารแล้วงั้นเหรอ?"
สิ้นเสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ สายตาของชายชราก็พุ่งเป้าไปที่ตัวเขา
พลางขมวดคิ้วน้อย ๆ สีหน้าดูไม่เชื่อนัก ก่อนจะเลื่อนไปมองที่ตี๋ฟู
"ใช่!"
ตี๋ฟูพยักหน้าทันที
และวินาทีที่เขาพยักหน้า สีหน้าของชายชราก็พลันบึ้งตึง สายตาเย็นชาจับจ้องเจียงเสี่ยวไป๋ แล้วลงมือทันใด
รวดเร็วมาก พลังฟ้าดินหลั่งไหลมารวมกัน มือขวาปรากฏถุงมือขึ้นมาข้างหนึ่ง
เสียงดังสนั่นพร้อมพลังงานอันน่ากลัวอย่างยิ่ง
ตี๋ฟูและเป้าม่านเห็นภาพนั้น สีหน้าก็เปลี่ยนไปโดยไม่ได้นัดหมาย
แต่จนใจที่ชายชราเร็วกว่ามาก
ทว่าพอดีตอนนั้น เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวก็ดังขึ้น พลังลมปราณพวยพุ่งกระจายไปทั่ว
เจียงเสี่ยวไป๋ยังคงยืนอยู่ที่เดิม เพียงแต่ตอนนี้ยกมือขึ้น บีบหมัดของชายชราไว้แน่น
ส่วนสีหน้าก็ดูประหลาดใจอยู่บ้าง
พลังงานรุนแรงมาก
และเขาสัมผัสได้ว่ายังมีแรงเหลืออยู่
ชายชายังไม่ระเบิดพลังเต็มที่
ส่วนชายชราเองที่มองเจียงเสี่ยวไป๋ก็เต็มไปด้วยความตกตะลึง ใบหน้าแปลกประหลาด แต่แล้วก็พูดเย็นชาว่า "ไนเก๋อเป็นคนของตระกูลแดนตันของเรา แกฆ่าเขาทำไม?"
"เขาจะฆ่าข้าก่อน!"
เจียงเสี่ยวไป๋ตอบเรียบ ๆ
ชายชราขมวดคิ้ว "ด้วยเหตุใด!"
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่พูดอะไร ยกมือขวาขึ้น พร้อมกับกระแสแห่งกระบี่ที่เคลื่อนไหว พลังฟ้าดินมาบรรจบ เกิดเป็นกระบี่ยาวเล่มหนึ่งในมือ
ชายชราเห็นกระบี่เล่มนั้น สีหน้าก็เปลี่ยนไป ถอยหลังหนึ่งก้าว มองเจียงเสี่ยวไป๋อย่างไม่อยากเชื่อ "เจ้า..."