"เอ่อ!"
เจียงเสี่ยวไป๋กระตุกมุมปาก: "ปลอมชะมัด..."
นั่นมันเสมหะเก่า ๆ ชัด ๆ
ขณะที่เขากำลังพูดไม่ออก ร่างนั้นก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงยิ้มแย้ม: "พอเถอะ เอาหยกโบราณของตระกูลจี้นั่นมาให้ข้าเถอะ อันนี้ข้าล้มเหลว ต้องเอากลับไป!"
เจียงเสี่ยวไป๋ชะงัก ก่อนจะโยนหยกโบราณที่จี้ยวี่ให้เขาไป
ร่างนั้นรับหยกโบราณไว้ ขณะกำลังจะจากไป เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ก็ดังขึ้น: "เดี๋ยวก่อน!"
"มีอะไร?" ร่างนั้นหยุด
"ข้ายังมีคำถามอีก ข้าได้ฐานะนี้มันมีประโยชน์อะไร? แล้วเกาะล่ะ เกาะอยู่ไหน?"
เจียงเสี่ยวไป๋เต็มไปด้วยความสงสัย
เกาะฮ่องกงหมายเลขหนึ่ง ตอนนี้เขากลายเป็นเจ้าของเกาะแล้ว แต่ยังไม่รู้เลยว่าเกาะอยู่ที่ไหน
แบบนี้มันไม่เข้าท่าเลย
อีกอย่างตัวเขาเองก็อยากไปดูเกาะนี้มาก อยากเห็นว่ามีความลึกลับอะไร
"เรื่องนี้เจ้าไม่ต้องรีบร้อน เดี๋ยวก็มีคนมาหาเจ้าเอง!"
ร่างนั้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงยิ้มแย้ม: "สำหรับข้า ข้าได้ทำหน้าที่ที่ควรทำแล้ว!"
"รออีกหน่อย!"
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้นอีกครั้ง เมื่อเห็นร่างนั้นหยุด เขาลังเลก่อนจะถามว่า: "ท่าน... ท่านจะไปไทเปเมื่อไหร่?"
ร่างนั้นได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ก็ชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด จากนั้นก็หัวเราะออกมา แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า: "ไอ้เด็กเจ้าเล่ห์ เจ้ารู้ตั้งแต่เมื่อไหร่?"