"หืม?"
เมื่อเห็นร่างที่ร่วงลงมาบนพื้น เจียงเสี่ยวไป๋ก็เลิกคิ้วขึ้น
กับเขานี่เหมือนกันตรงที่เป็นมนุษย์
กำลังสงสัยว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ก็มีเสียงหัวเราะเย็นเยียบดังขึ้น: "ฮ่าๆ ไปตายซะ!"
พร้อมกับที่ร่างนั้นร่วงถึงพื้น ร่างอันมหึมาหนึ่งก็พุ่งทะยานมาจากฟ้า กำหมัดยักษ์ พร้อมด้วยอานุภาพดุร้ายน่ากลัว ทุบลงมาที่คนบนพื้นอย่างแรง
ไม่แม้แต่จะมองว่าข้างๆ มีเจียงเสี่ยวไป๋หรือใครอยู่หรือไม่
ใช่แล้ว ในสายตาของมัน ทุกคนคือตัวขวางทาง เก็บกวาดไปพร้อมกันหมดก็จบ
ปัง!
คลื่นกระแทกที่น่าสะพรึงอัดกระจายออกไป
ร่างมหึมานั้นถลาไถลออกไปกะทันหัน สีหน้าตอนแรกตกตะลึง ก่อนที่เมื่อสายตามาจับที่เจียงเสี่ยวไป๋ ใบหน้าก็บิดเบี้ยวขึ้นมาทันที: "เจ้าคนมนุษย์ กล้าขวางข้า?"
"โอ้? ขวางแล้วไง?"
เจียงเสี่ยวไป๋มองร่างมหึมานั้น สีหน้าก็แอบประหลาดใจอยู่บ้างเหมือนกัน
ใช่ ร่างมหึมาที่อยู่ตรงหน้านี้ รูปร่างหน้าตามันช่างประหลาดพิลึก
จะเรียกว่าเป็นมนุษย์ก็ใช่ แต่มองดูแล้วประหลาดสุดๆ หัวยังมีเขาสองข้าง มือก็มีเกล็ดปกคลุมเป็นลักษณะเฉพาะ
แต่จะเรียกว่าสัตว์อสูรก็ใช่ เพราะหน้าตากลับเป็นรูปคน
กำลังฉงนอยู่ ห่าวเจิ้งที่อยู่ข้างๆ ก็ก้าวออกมาหนึ่งก้าว พลังวิญญาณพลุ่งพล่าน เงาร่างของสัตว์อสูรปรากฏขึ้นที่แผ่นหลัง ในขณะเดียวกันเสียงของเขาก็เย็นเยียบ: "ไปให้พ้น!"
เมื่อพูดจบ ร่างมหึมานั้นก็สัมผัสได้ถึงบางอย่าง สายตามุ่งไปที่ห่าวเจิ้ง พอเห็นเงาร่างสัตว์อสูร สีหน้าก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย: "เผ่าเทียนหม่าง?"