“เฮ้อ คนที่สามารถครอบครองการ์ดเจ็ดดาวสูงสุดได้ จะเป็นคนธรรมดาได้ยังไง?”
ชายชราได้ยินหญิงสาวให้ตนไปสืบดู อดถอนหายใจไม่ได้ หยุดเสียงชั่วครู่แล้วพูดว่า “อีกอย่าง พอไปถึงจงโจวจริงๆ พวกเธอก็ไม่แน่ว่าจะมีจุดที่เกี่ยวข้องกัน!”
ถ้าสืบออกมาได้จริงๆ ก็จะเป็นอย่างไรได้อีกเล่า?
ลองคิดดูสิ บัตรสูงสุดเจ็ดดาวที่สูญหายไปนับพันปี ในตอนนี้กลับปรากฏขึ้นในมือของชายหนุ่มคนนี้อย่างกะทันหัน จากจุดนี้ ก็สามารถมองออกได้จริงๆ ชายหนุ่มคนนี้ไม่ธรรมดา
ประการที่สอง หญิงสาวเปิดเผยตัวตนของตน
ถึงกับชี้แจงออกมาว่า ตัวเองเป็นศิษย์ของอาจารย์เทียนซือหลิว
เทียนซือเอ๋ย!
นั่นในจงโจว เป็นคนที่อยู่จุดสูงสุดของปิรามิดอย่างแน่นอน
แต่เจียงเสี่ยวไป๋ล่ะ?
อีกฝ่ายได้ยินแล้ว แม้แต่สีหน้าก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลงเลย จากตรงนี้ก็เห็นได้เช่นกันว่าตอนนั้นในใจเขาสงบนิ่งแค่ไหน
คนแบบนี้ ถือเป็นสิ่งที่ไม่ควรไปยั่วยุง่ายๆ โดยเด็ดขาด
และเขายังสังเกตเห็นอีกอย่างหนึ่ง
ตอนนั้นเจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าพวกเขาจริงๆ หรอก
ไม่เช่นนั้น แค่เพียงคำพูดที่หญิงสาวทิ้งไว้อย่างเช่น‘ข้าจำเจ้าไว้แล้ว’คำพูดโหดร้ายเช่นนั้น เจียงเสี่ยวไป๋ก็ต้องลงมือฆ่าคนอย่างแน่นอน
ไม่ใช่ปล่อยให้พวกเขาจากไปเฉยๆ
หญิงสาวก็เข้าใจเรื่องพวกนี้ดี แต่พอนางนึกถึงตอนที่คอของตัวเองถูกไอ้หมอนี่บีบไว้ ก็รู้สึกไม่พอใจขึ้นมา “สืบดูสักหน่อยดีกว่า ต่อให้ไม่มีความเกี่ยวข้องกัน มีการระวังตัวไว้ก่อนก็ดีเหมือนกัน!”
“แต่ถ้าหากบังเอิญมีจุดที่เกี่ยวข้องกัน ฉันจะทำให้เขารู้ว่าคุณหนูคนนี้ไม่ใช่คนที่จะยุ่งด้วยง่ายๆ!”