“พวกนายเอาจริงเหรอ?”
ชายชรามองคนในรถ สีหน้าจริงจัง
“ได้ไหม?” เสียงหัวเราะดังขึ้น
“ได้!”
ชายชราสูดลมหายใจลึก มองเอกสารหนึ่ง แล้วพยักหน้า เปิดประตูใหญ่ จากนั้นขึ้นไปนั่งในรถของทั้งสอง “ไปกันเถอะ!”
เสียงสิ้นสุด รถขับเคลื่อนเข้าไปข้างใน
……
ตอนกลางวัน
เสียงกริ่งดังขึ้น นักเรียนส่วนใหญ่เดินมุ่งไปยังโรงอาหาร
ขณะนั้น เจียงเสี่ยวไป๋ลืมตา ใบหน้าประดับรอยยิ้ม
หลังจากการปรับลมปราณตลอดเช้า ธาตุหยินหยางของเขาฟื้นคืนมาดีทีเดียว
“ไปกัน กินข้าวเที่ยง!”
เจียงเสี่ยวไป๋ลุกขึ้น เรียกฮั่วเฉินและถังหยางมุ่งหน้าไปโรงอาหาร
ระหว่างทาง ถังหยางมองไปทางเจียงเสี่ยวไป๋ “จอมมาร ภารกิจของนายที่นี่ก็แค่ปกป้องไอ้อ้วนนี่ก็พอแล้ว?”
“อืม!”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าเบาๆ
ที่จริงเขาก็คิดตกแล้ว ก็แค่รอ
เมื่อทหารมา เราก็ใช้แม่ทัพสู้ เมื่อน้ำมา เราก็ใช้ดินกั้น
มาเยือนสักคนก็กำจัดไปคนหนึ่ง ไม่จำเป็นต้องออกไปตามหาอีกฝ่ายโดยเฉพาะ
เพราะศัตรูอยู่ในที่มืด ถึงอยากหาตาม ก็หาได้ยาก
ส่วนเรื่องของฮั่วเย่ที่นั่น เขาก็ไม่ต้องกังวลมากเกินไป
ผู้หญิงอย่างกงซินเยว่ น่ากลัวกว่าที่เขาคิดเสียอีก
ระดับ SSS+ โดยเฉพาะพลังจิตที่น่าสะพรึงกลัว คนทั่วไปก็เข้าประชิดตัวไม่ได้
สองวันนี้ ยกเว้นสองคนที่บุกเข้ามาเมื่อวันนั้น ดูเหมือนจะยังไม่เห็นคนอื่นเลย
จากคำอ่านใจของเฟิ่งซี คราวนี้ชาติต่างๆ ที่มารวมตัวกันน่าจะมีสักสี่ประเทศใช่ไหม?