“วันนี้เร็วกว่าปกตินะ?”
เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋กลับมาถึงห้องของตัวเอง แล้วเห็นกงซินเยว่ยังคงนั่งอยู่บนเตียงของเขา เขาก็ชะงักไปครู่หนึ่ง หลังจากนั้นสีหน้าก็เต็มไปด้วยความระอา
ตอนนี้เวลาเพิ่งจะบ่ายสามกว่าๆ เท่านั้น
แต่กงซินเยว่กลับมาปรากฏตัวในห้องของเขาในเวลานี้ ตั้งใจจะเฝ้าเขาไปจนถึงเที่ยงคืนเลยหรือไง?
“คนที่ต่อสู้กับนายวันนี้ มีบางอย่างผิดปกติไป สังเกตได้ไหม?”
เสียงของกงซินเยว่ดังขึ้น
“อืม!”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าเบาๆ นึกถึงการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันของสวีซงไห่ในตอนท้าย “น่าจะผ่านการทดลองอะไรมาล่ะมั้ง?”
เขาดูออกว่ามันไม่เหมือนกับการบังคับใช้วิชาลมปราณ แต่เป็นการวิวัฒนาการของตัวเอง
นอกจากการทดลองแล้ว เขาก็นึกถึงอย่างอื่นไม่ออก
“นายรู้?”
สีหน้าของกงซินเยว่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ
“รู้!”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “ฉันเคยเข้าไปเกี่ยวข้องกับพวกมันมาก่อน ไม่งั้นวันนั้นฉันก็คงไม่ไปสืบ!”
“อ้อ!”
กงซินเยว่นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนพูดขึ้นว่า “องค์กรของพวกมันนี้ มีต้นกำเนิดมาจากต่างประเทศ ลึกล้ำและกว้างขวาง อีกทั้งระบบลำดับชั้นก็เข้มงวดมาก!”
“คนที่สามารถเรียกว่าเป็นระดับผู้ใหญ่ได้นั้น มีอยู่ห้าขั้นสามระดับคือ ท่านบารอน ท่านไวเคานต์ ท่านเอิร์ล ท่านมาร์ควิส และท่านดยุค”
“เหอะ ทำไมไม่มียศเจ้าหมื่น เจ้าเมืองล่ะ น่าสนใจดีนี่!”
เจียงเสี่ยวไป๋หัวเราะออกมาทันที
การแบ่งห้าขั้นนี้ช่างโบราณชอบกล
เพิ่งคิดมาถึงตรงนี้ เขาก็ขมวดคิ้ว “องค์กรนี้ถูกสร้างขึ้นมานานแล้วด้วยสินะ?”
“ใช่แล้ว!”
กงซินเยว่กวาดตามองเจียงเสี่ยวไป๋แวบหนึ่ง “อย่างน้อยก็มีประวัติศาสตร์เป็นร้อยปี ส่วนเฮาส์ในนั้นน่ะ จัดเป็นแค่ระดับท่านบารอนขั้นหนึ่งเท่านั้น อีกอย่าง...ไม่ว่านายจะยอมรับหรือไม่ หลิวจุนก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเฮาส์จริงๆ!”