วันรุ่งขึ้น
เจียงเสี่ยวไป๋ลืมตาตื่นแต่เช้า
มองกงซินเยว่ที่นอนหลับสนิทในอ้อมกอด ก็นึกถึงความบ้าคลั่งเมื่อคืน
หลังจูบหน้าผากของนางเบา ๆ แล้ว เขาก็ค่อย ๆ ย่องลงจากเตียง
ความจริงกงซินเยว่ตื่นแล้ว
แต่ร่างกายอ่อนยวบไปหมด ไม่อยากขยับตัวจริง ๆ จึงหลับตาพักต่อ
7.30 น.
เจ็ดคนถึงทยอยเดินลงมา
สภาพแต่ละคนใส่ชุดนอน เจียงเสี่ยวไป๋มองแล้วแทบจะเลือดกำเดาพุ่ง
ระหว่างกินข้าว สายตาลอยไปลอยมาไม่หยุด
ถ้าหาก…
ถ้าหากทั้งสิบคนอยู่ด้วยกัน ภาพที่เห็นคงไม่ต้องพูดถึงเลย
8.30 น.
เจียงเสี่ยวไป๋พาทั้งเจ็ดออกเดินทางตามเวลา
แน่นอนว่าตอนพวกเขาออกเดินทาง มีรถคันหนึ่งตามหลังมาติด ๆ
บนรถคันนั้นมีสามหญิงจากตำหนักหลบซ่อนโลกที่รับผิดชอบดูแลความปลอดภัยนั่งอยู่
ตอนนี้สีหน้าของทั้งสามเห็นถึงความประหลาดใจได้ชัด
เมื่อวาน พวกนางได้รับข้อความหนึ่ง พร้อมรูปถ่ายแนบมาด้วย
รูปถ่ายคือเจียงเสี่ยวไป๋
ส่วนเนื้อหา มีระดับขั้นสูงมาก
บรรดาผู้อาวุโสและผู้พิทักษ์ร่วมกันประกาศ พร้อมแม้แต่ลายเซ็น
รับรองให้เจียงเสี่ยวไป๋เป็นเจ้าตำหนัก
นี่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นน้อยครั้ง เพราะการที่ผู้อาวุโสจำนวนมากเห็นชอบพร้อมกันเช่นนี้ จากที่พวกนางรู้มา หลายรุ่นหลังก็ยังไม่เคยมีใครทำได้
ทั้งสามจึงสงสัยยิ่งนักว่าเมื่อวานเกิดอะไรขึ้นกันแน่
แล้วเจียงเสี่ยวไป๋ทำได้อย่างไร ถึงให้ทุกคนเห็นชอบได้
แต่ไม่ว่าอย่างไร
พวกนางก็รู้สึกว่าเจ้าตำหนักเจียงเสี่ยวไป๋คนนี้น่าพอใจมาก…
10 โมง
เจียงเสี่ยวไป๋พาคนทั้งหมดมาถึงห้องใต้ดินเล็ก ๆ นั่น