"ง่าย?"
โหลวหยางถอนหายใจอย่างจนใจ
เขาอยากจะบอกเจียงเสี่ยวไป๋ว่า ยังเด็กเกินไป
และยังไม่เข้าใจสถานการณ์ของพวกเขาที่นี่เลย
ต้องรู้ไว้ว่าเมื่อออกไปข้างนอกแล้ว ใช่ว่าจะโชคดีเจออสูรระดับต่ำได้ง่าย ๆ
หากโชคร้ายไปเจอของระดับสูง ผลที่ตามมาเกินจะคาดถึง
เฮอะ ถึงตอนนั้นตายยังไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ
แต่เขามองเจียงเสี่ยวไป๋แล้วสุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรมาก แค่บอกว่า "เที่ยงแล้ว กินอะไรก่อน แล้วฉันจะพานายไปยื่นคำขอ!"
ระหว่างพูดก็พาเจียงเสี่ยวไป๋มาที่โต๊ะอาหาร แล้วออกคำสั่งผ่านระบบเสียงโดยตรง
เพียงไม่กี่อึดใจ โต๊ะก็เกิดระลอกคลื่น ลายเส้นหมุนวน อาหารเต็มโต๊ะลอยเด่นขึ้นมา
เจียงเสี่ยวไป๋ตกตะลึง
ลูบโต๊ะดู สัมผัสได้ถึงคลื่นพลังบางอย่าง
"การประกอบโมเลกุล!"
โหลวหยางมองเจียงเสี่ยวไป๋ที่ดูประหลาดใจ แล้วบอกว่า "จานก็กินได้!"
"เจ๋ง!"
เจียงเสี่ยวไป๋อุทานพลางเห็นโหลวหยางกัดกินจานเข้าไป…
กร้วมกร้วม
ฟังดูกรอบใช้ได้…
เจียงเสี่ยวไป๋ทำหน้าประหลาด
จากนั้นก็ลองชิมอาหารที่นี่ดู
เอาจริง…รสชาติกลาง ๆ
แต่เห็นโหลวหยางกินเอร็ดอร่อย ตัวเองก็เลยจัดการท้องไปด้วย ระหว่างนั้นก็นึกอะไรขึ้นมาได้ มองไปที่โหลวหยางแล้วถามเพิ่มว่า "อ้อ เมื่อกี้นายพูดถึงสำนักลาดตระเวนฟ้า นั่นไว้ทำอะไร?"